Projectbeschrijving
De 15 straatjongens die deelnemen aan dit project wonen in een permanent opvangcentrum van de partnerorganisatie Proniño in de gemeente El Progreso. Al deze jongens zijn extreem arm en hebben geen naaste familie, zodat ze behoren tot de meest kansarme en uitgestoten groep van de maatschappij. Zij zijn gebrandmerkt; getekend door het leven op straat vanaf jonge leeftijd en lijden elk onder ernstige vormen van faalangst, angst voor afwijzing en eenzaamheid. Velen uiten hun onrust en onvrede via agressie of depressie. Drama en theater zijn bij uitstek geschikt om hen te helpen meer eigenwaarde en zelfvertrouwen op te bouwen, om hen te leren zich te uiten en hun zelfbeeld ten positieve te veranderen.
De politiek keert zich vaak af van straatkinderen/jongeren en gedoogd zelfs dat deze jonge burgers vermoord worden omdat velen in de maatschappij hen zien als "tuig en overlast". De Verenigde Naties tikken Honduras hiervoor regelmatig op de vingers, helaas zonder merkbare veranderingen. Gelukkig heeft Proniño lokaal een goed aanzien en worden hun kinderen geaccepteerd op diverse scholen. Succesvolle theatervoorstellingen gespeeld door deze kinderen zal sterk bijdragen aan een positiever imago voor straatkinderen.
Pronino ligt in de wijk Campo Buena Vista in de stad El Progreso. El Progreso is van oudsher een bananenstad; de hele stad wordt omringd door plantages. Er wonen 150.000 mensen, maar tegenwoordig leeft men behalve van bananen ook van de textielfabrieken uit rijke landen die hier hun merkkleding goedkoop in elkaar laten naaien. Elke grotere stad in Honduras heeft straatkinderen vanwege de slechte leefomstandigheden in de sloppenwijken.
Tijdens de aanvang van de repetitieperiode krijgen de 15 spelers twee weken lang een workshop fysiek straattheater/acrobatiek verzorgd door twee ex straatjongeren geschoold door de organisatie Arte Accion die sinds langere tijd theater inzet om straatjongeren een kans te geven. Op deze manier krijgen de 15 spelers les van hun 'peers' die enkele jaren geleden in precies hetzelfde schuitje zaten als zijzelf. Dit zal ze stimuleren en motiveren om hun eigen leven ten goede te veranderen. Ook zullen er tijdens deze twee weken attributen vervaardigd worden door de jongens zelf onder begeleiding van Arte Accion ter ondersteuning van de acrobatische acts. De rest van de decor stukken en rekwisieten zullen gedurende de repetitieperiode vervaardigd worden mede door jongens die op de vakopleidingen van Proniño zitten.
Arte Accion is een Community Theatre Organisatie met een jarenlange ervaring in het werken met straatjongeren. Zij leiden straatjongeren op tot onder andere straatartiesten en trainers om op die manier hun brood te kunnen verdienen. Zij zijn gesitueerd in de hoofdstad Tegucigalpa en in Copan Ruinas. De samenwerking tussen Pronino en Arte Accion stond al langer op hun beider verlanglijstje en het doel is dat dit project het begin inluidt van een doorgaande samenwerking op het gebied van theater.
Arte Accion heeft 34 performers en trainers, 17 coordinatoren en 7 vrijwilligers.
Tijdens het maken van de voorstelling worden twee medewerkers van Proniño door Ubuntu intensief getraind in het toepassen van theatraal pedagogische vaardigheden zodat zij dit in hun toekomstige werk kunnen inzetten t.b.v. de rehabilitatie van straatkinderen.
Een van hen heet Rosmery Velásquez. Zij is een jaar geleden spontaan zelf begonnen met het schrijven en uitvoeren van theaterstukjes met de jongens. De tweede persoon zal ter plaatse worden geselecteerd. Motivatie is hierbij het belangrijkste criterium.
Van het project wordt een documentaire gemaakt door de Nederlandse documentairemaker Maarten Rens die reeds meerdere projecten voor Ubuntu heeft vastgelegd. Met deze film de gebruikte positieve werkwijze en haar resultaten als voorbeeldfunctie dienen voor andere organisaties, de Hondureze bevolking en haar regering.
De documentaire zal worden uitgezonden op de Hondureze televisie en zal ook in Nederland vertoond worden.
De voorstelling zal als thema dragen de transformatie van geweld. Honduras heeft een geweldadige macho cultuur en de voorstelling zal hier op humoristische wijze haar licht op schijnen. Humor schept ruimte in de wijze waarop mensen dit thema beschouwen en in deze ruimte ontstaat een mogelijkheid tot nieuwe inzichten en zelfreflectie zowel bij de spelers als bij het publiek.
Project doelstellingen
Algemene doelstellingen:
Het verminderen van onverschilligheid m.b.t het lot van straatkinderen, zowel bij inwoners van El Progreso als bij lokale en nationale overheden door middel van een theatervoorstelling gespeeld door 15 straatkinderen en een bijbehorende documentaire. Het project geeft een nieuw perspectief ten aanzien van de aanpak van straatkinderproblematiek.
Tevens leren twee lokale projectmedewerkers van Pronino het implenteren van theatrale middelen t.b.v. het rehabilitatie proces van straatkinderen.
Project doelstellingen:
Kerndoelgroep
Door het maken van een theatervoorstelling gespeeld door straatkinderen, actief bijdragen aan hun empowerment en rehabilitatie en het vergroten van hun toekomstperspectief.
Gemeenschap
Door de theatervoorstelling gespeeld door straatkinderen meer betrokkenheid, verantwoordelijkheidsgevoel en sympathie creëren binnen de gemeenschap waar het kind deel van uit maakt.
Het negatieve heersende beeld ten aanzien van de straatkinderen door de voorstelling bijstellen en hierdoor de agressieve benadering van straatkinderen ten positieve veranderen.
Partnerorganisatie
Het versterken van de capaciteiten en het vergroten van het draagvlak van de lokale partnerorgnisatie.
Het werk van project Pronino raakt bekender op lokaal en (inter)nationaal niveau door middel van de documentaire waarin de getoonde werkwijze en haar resultaten als voorbeeldfunctie en inspiratie dienen. Het onderwerp ‘straatkinderproblematiek’ word vanuit een andere invalshoek benadert en heeft daarmee een positievere uitstraling gekregen.
Project doelgroep(en)
Doelgroep 1:
Straatkinderen, zowel de 15 spelers van de voorstelling als de overige jongens aanwezig in het Proniño project (70) die wekelijks theater/spellessen zullen krijgen en betrokken worden bij het vervaardigen van decorstukken en decor.
Doelgroep 2:
De twee medewerkers van het project Proniño die tijdens het project door Ubuntu getraind worden in theatraal pedagogische vaardigheden.
Doelgroep 3
De partnerorganisatie Proniño. Door het toevoegen van theater aan het curriculum van hun werkwijze m.b.t. het rehabiliteren van straatkinderen.
Doelgroep 4
De inwoners van El Progreso, direct door het bijwonen van de voorstelling en de inwoners van Honduras door het vertonen van de documentaire op televisie
Op welke manier draagt het project bij aan het oplossen van armoede?
Straatkinderen worden beschouwd als uitschot van de maatschappij. Zonder uitzondering zijn zij in aanraking geweest met criminaliteit en de meerderheid zijn tussen hun 6de en 14de slachtoffer geweest van drugs, seksueel misbruik en mishandeling. Velen hebben op het punt gestaan lid te worden van een "mara" (gang, bende) en zijn maar net op tijd bij Proniño beland. Het duurt lange tijd voor zij gerehabiliteerd zijn en voor zij stabiliseren. Dankzij drama en theater kunnen zij een volgende stap zetten op de weg naar succesvolle integratie in de maatschappij en als zodanig helpt dit project bij het versterken van de hondureze maatschappij als geheel.
Duurzaamheid
Aangezien Pronino reeds 10 jaar zelfstandig bestaat en kan rekenen op steun vanuit verschillende partijen is het voor Ubuntu niet noodzakelijk om de organisatie na afloop van het project financieel te blijven steunen. Wel zal er gekeken worden of er behoefte bestaat aan een vervolgtraject om het gebruik van theatrale middelen in de dagelijkse praktijk extra te laten beklijven.
Twee vaste medewerkers van de partnerorganisatie zijn van begin tot eind nauw betrokken bij het maken van de theatervoorstelling. Zowel qua repetitie/maak proces als de productie rondom de voorstelling. De productie werkzaamheden zullen het organisatorisch vermogen van de partner vergroten.
Het repetie/maak proces en het geven van op zichzelf staande theater/spellessen aan de overige groepen leert de twee medewerkers over het werken met kinderen op een theatraal pedagogische wijze, vaardigheden die nuttig zullen zijn in toekomstige rehabilitatie processen van straatkinderen. Daarnaast leert de organisatie meer over hoe theater in te zetten als manier om draagvlak en naamsbekendheid te vergroten alswel om een boodschap te verspreiden in de ‘community’.