Het was een drukke week! Twee verschillende filmploegen kwamen en gingen en we moesten een keuze maken wie er wel en niet in de voorstelling mee mogen spelen. We hebben uiteindelijk een selectie gemaakt van 20 hoofdacteurs en 7 kids in een reservegroep. Het was een lastige opgave deze selectie te maken omdat we natuurlijk het liefst iedereen een kans willen geven, maar nu hebben we een groep van spelers die super gemotiveerd, getalenteerd en betrouwbaar zijn. Toen we vorige week vrijdag de namen bekendmaakten waren er geen grote verrassingen, we hadden heel duidelijk gemaakt dat de belangrijkste voorwaarde om uit gekozen te worden je aanwezigheid en inzet was. De kids die niet zijn uitgekozen kunnen gelukkig genoeg andere dingen doen bij CAS en voor enkelen van hen was theater gewoonweg niet hun ding.
Afgelopen maandag was de eerste echte repetitie! ‘THIS IS ME!’ is zowel de titel als het thema van de voorstelling (we willen iedereen in Ghana en de rest van de wereld laten zien hoe geweldig deze kinderen zijn!) en daarom begonnen we met een van de meest essentiele theateroefeningen: voor het publiek staan, naar hen kijken en bekeken worden. Als de speler voelde dat de tijd rijp was zeiden ze: This is me. You can look at me! Een intense maar onmisbare oefening, het stuk gaat over hen, dus we willen dat ze zichzelf kunnen zijn op het ‘podium’.
Op dinsdag gingen we weer naar Hopeland, de tweede fase van het rehabilitatie traject van CAS. Een groep kinderen leeft hier intern en worden klaar gestoomd om terug te keren naar school of om een vakopleiding te beginnen. Ze leven op een boerderij, ver weg van de stad en haar verleidingen. Een gezonde leefstijl, discipline en naar school gaan maken deel uit van hun dagelijkse routine. Dus je kunt je voorstellen dat een wekelijkse gekke theaterles hier heel welkom is. We gaan ook een presentatie met ze maken als voorprogramma van ‘THIS IS ME!’.
Terug bij CAS in de stad op woensdag zijn we begonnen met de eerste scene van het stuk. Het is altijd fijn als iets wat je in je hoofd hebt ook echt werkt. We hebben een super openingsscene gemaakt voortbordurend op de oefening die we maandag hadden gedaan (kijken en bekeken worden). We hebben deze scene aan het eind van de middag gespeeld voor alle CAS medewerkers, kinderen en de TV ploeg uit Nederland (Mooiste meisje van de klas). Het voelde als een mini-premiere. De kinderen waren zenuwachtig, deden het geweldig en waren daarna superblij!!! Nu al!
Het was goed om iedereen bij CAS te kunnen laten zien wat we nou toch de hele tijd aan het doen zijn in dat kleine klaslokaaltje daar op de 1e verdieping…
Donderdag was ook geweldig. We hadden de kids gevraagd om te vertellen over hun eerste ervaringen in de stad. Veel van hen komen van het platteland en zijn pas naar de grote stad Accra gekomen toen ze wegliepen van huis Hun verhalen waren hilarisch en ontroerend eerlijk. Emmanuel vertelde ons over hoe hij alle lichten en auto’s wilde tellen, hij kon maar niet geloven hoeveel het er waren.
Eli deelde hoe ze maar niet kon begrijpen dat standbeelden geen echte mensen waren. En Elizabeth besloot haar eerste nacht op straat al staande te slapen, liever dat dan naast de goot op de grond zoals de andere kinderen deden.
En zo hoorden we nog meer verhalen die tegelijkertijd heel grappig maar ook verdrietig zijn. Verhalen waar we als theatermakers onze tanden in gaan zetten om aan de slag te gaan met de volgende scenes van ‘THIS IS ME!’ Dus binnenkort weer een update!
Dank dat jullie ons volgen! Reacties en vragen zijn altijd welkom! Maandag komt onze eerste video update eraan, gemaakt door Nadine!
PS: Wil je dit project steunen? Super, we zijn nog op zoek naar funding voor de film!!! (We hebben nu €45 van de nodige €3000, alle bijdragen zijn zeer welkom!)
