Projectbeschrijving
Vanaf oktober 2010 zal UBUNTU Theatre voor het eerst een theaterproject speciaal gericht op straatmeisjes gaan uitvoeren.
Het doel is dat 60 meisjes aan het einde van het project (weer) op school zittten. De meisjes die mee gaan doen, leven nu op straat van Bandung, een stad van iets meer dan twee miljoen inwoners, op Java, Indonesië.
Straatkinderen behoren tot de groep meest kwetsbare kinderen. Zij brengen het meest van hun tijd op straat door, muziek maken, autoramen wassen, bedelen, kranten verkopen of schoenen poetsen. Dit alles onder omstandigheden van smog, verkeer, extreme armoede, uitbuiting en geweld. Iedere dag proberen zij te overleven, soms ook nog met de zorg voor broertjes en zusjes. Zij kampen met gevoelens van angst, onveiligheid en uitzichtloosheid.
Onderwijs is in principe gratis in Indonesië, maar zelfs als het geld aanwezig zou zijn voor een uniform en boeken , is het vooral een psychische uitdaging voor een straatkind om van de straat zich aan te passen aan de regels van school.
Theater is bij uitstek een middel dat zich richt op de belevingswereld van een kind. Door middel van theaterworkshops, een voorstelling, een documentaire en een expositie wordt er gewerkt aan de empowerment van deze meisjes en wordt straatmeisjes problematiek op een creatieve en vernieuwende manier onder de aandacht gebracht bij de lokale bevolking.
Ons vooronderzoek heeft aangetoond dat naast de aandacht voor de meisjes er veel aandacht besteed moet worden aan diegene die verantwoordelijk is voor het kind. Daarom zullen wij ons ook op de omgeving van deze kinderen richten en die bij ons project betrekken om op die manier bewustwording te creëren bij het welzijn van hun kinderen.
De theatervoorstelling die dit oplevert wordt gespeeld voor de gemeenschap, roept vragen op en vraagt tevens een relevante participatie van het publiek en een focus groep discussie na de voorstellingen.
Tevens leidt de voorstelling tot het bewuster maken van de kracht en erfgoed van eigen cultuur , wat een gevoel van identiteit en verbreding van het draagvlak van ‘cultuur in ontwikkelingssamenwerking’ oplevert.
Zes lokale werknemers worden intensief getraind in het maken van theater en het geven van theaterlessen zodat theater een blijvend aspect wordt van de werkwijze van deze partners met de straatkinderen.
Wij nemen niet zomaar aan dat ons werk effectief is. Onderzoek, monitoring en evaluatie hiernaar zal plaatsvinden met eerlijke participatie van de meisjes en hun directe gemeenschap, waarin zij onder andere hun persoonlijke resultaten zullen monitoren en evalueren met onderzoekmiddelen gericht op de belevingswereld van een kind of gemeenschaplid.
Het project zal gedocumenteerd worden door een samenwerking van een Nederlandse documentairemaakster en een Indonesische documentairemaker.
Alle vorderingen, teleurstellingen, vreugde en verdriet zal in Nederland te volgen zijn via een tweewekelijkse weblog met en door de meisjes gemaakt. te volgen op www.ubuntutheatre.org en www.candygo.nl
De documentaire en de expositie van dit project zullen natuurlijk ook in Nederland te zien zijn.
Project doelstellingen
1. Empowerment, het verbeteren van de geestelijke gezondheid, vergroten van zelfvertrouwen, eigenwaarde en zelfrespect, van de op straat levende meisjes die het programma bereikt in meetbare manieren te relateren aan het project.
2. Duurzaamheid van het pilot-project vaststellen d.m.v het trainen van 6 lokale medewerkers in het implementeren van theatrale middelen t.b.v. het rehabilitatie proces van straatkinderen
3. Het verminderen van onverschilligheid m.b.t. het lot van straatmeisjes, zowel bij inwoners van Bandung als bij lokale en nationale overheden door middel van een theatervoorstelling gespeeld door de straatmeisjes, een bijbehorende documentaire en inzet van media. Het project geeft een nieuw perspectief ten aanzien van de aanpak van straatkinderproblematiek.
4. om de meisjes permanent (terug) naar school te krijgen
Project doelgroep(en)
Onze doelgroep is een groep van 60 meisjes in de leeftijd van 8 -14 jaar en 15 gemeenschapsleden.
Wij verwachten 25 voorstellingen met in totaal 7500 bezoekers.
Op welke manier draagt het project bij aan het oplossen van armoede?
De meeste straatkinderen worden de straat opgestuurd om een inkomen te verdienen en gaan daardoor niet naar school. Door het leven op straat, de uitbuiting en het lage zelfvertrouwen dat dit bij de meisjes teweegbrengt wordt de cirkel van bedelen en per dag leven niet doorbroken.
Theater is een middel dat zich richt op de belevingswereld van een kind en bij uitstek geschikt is om het zelfvertrouwen op te bouwen dat nodig is om je eigen toekomst op te bouwen.
Met de theatervoorstelling krijgen de meisjes een kans om op en positieve manier hun stem te laten horen en de gemeenschap bewust te maken.
Vergelijkbare projecten waarin theater wordt gebruikt als middel voor verbetering van toekomstperspectief tonen aan dat het een klein aantal van de deelnemende kinderen lukt om hun aangeleerde spreek- en speltechnieken te gebruiken om zelf deel te nemen aan gesprekken met regering en beleidsmakers. Onder begeleiding van een volwassene, kunnen deze kinderen nu voor zichzelf opkomen en zo zelf zorgen dat ze hun positie van uitgestotene en kanloze kunnen overstijgen.
Duurzaamheid
Capaciteitsopbouw is onderdeel van onze duurzaamheidsstrategie. Wij vinden het belangrijk kennis te ontwikkelen en te delen. Wij richten ons daarom op de training van 2 medewerkers van IBU, 2 medewerkers van Bahtera en 2 kunstenaars van CCL, zodat in de toekomst het implementeren van theatrale middelen t.b.v. het rehabilitatie proces van straatkinderen kan worden voortgezet.
De capaciteitsopbouw zal op twee manieren gebeuren:
1. een aparte Training-of-Trainers van 7 dagen tussen Ubuntu trainers en IBU/ Bahtera/CCL trainers, voorafgaand aan het werk met de meisjes.
2. doordat deze medewerkers ook aanwezig zijn bij de theatertrainingen, worden zij in praktijk getraind.
We richten ons ook op het betrekken van vrijwilligers vanuit de gemeenschap,zoals lokale jeugd, die initiatief tonen om getraind te willen worden in theaterprojecten met straatkinderen en zich verder willen inzetten in de toekomst voor IBU/ Bahtera.
Ubuntu vertrekt 1 maand eerder dan eind van het project, zodat het project in deze periode geheel gedragen zal moeten worden door de partnerorganisaties.
Aan het eind van deze ‘zelfstandige’ periode zal Ubuntu weer een kort bezoek brengen voor een eindevaluatie en een toekomstplan.
