 |
Evaluatie groentetuin
Project: Groententuin OPCO
Het is gelukt! We hebben een tuin, en wat voor één! Het wachten is nu nog op de planten en de rest van de kippen, maar eind van deze week is alles rond.
Het begon allemaal vorige week woensdag: met de tuk tuk op naar de houthandel om bamboe te halen voor het hekwerk. Alles hier gaat met bamboe: goedkoop en makkelijk bewerkbaar. Het voorwerk in de oude tuin was al gedaan: puinruimen en alles klaar maken voor de bouw.
Vrijdagavond kwamen er 4 vrachtwagens met riviergrond. Deze werden allemaal leeggegooid langs de weg en 6 sterke mannen hebben deze berg in 2 dagen naar de tuin gedragen. Trapje af, gangetje door en leeg gooien die mandjes, zwaar werk. We hadden 6 andere mannen regereld die het bouwwerk deden. Bamboe in stukken hakken, palen zagen, palen in de grond, bamboe latjes tegen het houtwerk aan timmeren en ja hoor: het hek was af.
De hele tuin is rondom voorzien van dit hekwerk om zo de ratten etc buiten te houden. Het volgende project was het kippenhok. Hiervoor werd beton gestort, opnieuw bamboe gehakt, bestaande muurtjes opgemetseld en een rek gemaakt waarop de kippen hun eieren kunnen leggen. Dak erop, deur maken en ophangen en het kippenhok was af! Er is zelfs een waterbak gemaakt waar de kippen en moeder de eend in kunnen badderen.
Vervolgens moest alles opgeruimd worden, waarbij iedereen mee hielp, de kinderen hebben allemaal hun steentje bijgedragen: eten klaarmaken voor iedereen, water halen voor de werklui, opruimen, vloer vegen, bakstenen aandragen etc.
Toen alles aan kant was hebben ze het terras voor de tuin aangelegd. Er is beton gestort en een aanrecht gemaakt. Ook is er een wasplaats gemaakt met watertoevoer en –afvoer waar de kleding gewassen kan worden. Het terras is nu egaal en de kleinste kindjes (die net kunnen lopen) vinden het fantastisch! Het terras is overdekt vanwege de heftige regenval tijdens de monsoon. Het is er nu heerlijk koel en een fijne plek om te vertoeven.
Gisteren hebben we al een aantal kippen gekocht, eentje is 7 eieren aan het uitbroeden, dus volgende week zijn er kuikentjes. Komend weekend komen er nog 15 kippen bij, dus hebben we elke dag voldoende eieren.
De zaden zijn gezaaid en de mangobomen hebben hun plekje gevonden. Vanwege het warme klimaat hier groeien de planten zo hard, dat we zaden gepoot hebben die over een maand al zijn uitgegroeid tot planten en volhangen met komkommers en tomaten. Verder hebben we aubergines gepoot, een soort kool , bonen en een aantal groenten die totaal onbekend zijn voor mij.
Het is echt heel mooi geworden en ik ben verbaasd over het werk dat in zo’n korte tijd verzet is! Ik had vooraf mijn vraagtekens over de manier waarop alles zou gebeuren. Er zijn zoveel verschillen in de manier waarop wij (Nederlanders) en zij (Cambodianen) dingen aanpakken. Zo moesten ze heel erg lachen om mijn voorstel een kruiwagen te kopen. Hilarisch! Nee, zand verplaatsen doen ze hier heel anders: met twee rieten manden die je met je schouders draagt, ‘broekies’ genaamd. Wel zijn Cambodianen echte werkers, ze zijn allemaal handig en pakken alles aan. Ze weten (bijna) allemaal hoe te metselen, zagen etc. De samenwerking is heel goed verlopen, alles ging in overleg en de uitgaven zijn heel precies bijgehouden.
Uiteraard zijn er ook de nodige leermomenten geweest. Zo heb ik me verkeken op het aantal arbeidsuren en de hoeveelheid werk. We hadden gekozen voor bamboe, voornamelijk vanwege de lage kosten. Maar als ik had geweten dat 2 man 2 dagen bezig zouden zijn om het bamboe te hakken en gebruiksklaar te maken, had ik misschien toch voor gaas gekozen. Een ander punt is de hoogte van het hek. We hadden vooraf alles bedacht en uitgetekend, maar een hek van 1,50 meter betekend voor een westerling iets anders dan voor een Cambodiaan. Aangezien Nederlanders nog steeds tot de langste mensen ter wereld behoren is een hek van 1,50 meter geen probleem. Wij kijken er met gemak overheen. Cambodianen niet, of misschien net als ze op het puntje van hun tenen gaan staan.
Het is een goede zet geweest om ze zoveel mogelijk hun eigen beslissingen te laten nemen. Zij kennen de materialen, de grond, de planten en weten veel beter hoe hiermee om te gaan. Je merkt dat ze ook fanatieker worden als ze merken dat je vertrouwen in ze hebt en hun keuzes aanmoedigt. De grootste valkuil is (onbewust) de houding aan te nemen dat wij ‘boven’ ze staan, misschien zijn wij hoger opgeleid, maar dat maakt ons niet alwetend en zeker niet beter.
Ik ben nu een half jaar bij dit weeshuis betrokken en we raken echt beter op elkaar ingespeeld, we vormen meer en meer een team en dat komt tijdens zo’n project duidelijk naar voren, we hebben van elkaar geleerd en veel gelachen: een hele mooie ervaring dus!
Heel erg bedankt!
Geplaatst op: 02 april 2009 door Nicoline
|
