Weblog

Een up-date van Bob uit Oeganda. Ze hebben dar school vakanties, wat betekend dat de tailoring training ook stopt tot deze afgelopen zijn. Omdat de verkiezingen dit jaar ook gaande zijn, zal het misschien iets langer duren voordat ze kunnen beginnen, maar ondertussen proberen ze andere activiteiten te hebben voor de meiden:

we officially closeon the 17th December 2010. all schools here in Uganda closed on Friday 3rd December 2010. that is also when we closed for the training. we shall be open on the 31st Jan 2011. that is just a tentative date because of the forth coming elections here in Uganda, we are afraid it could even take longer than that.

 our holiday Program.

 Not much had been planned for hte holiday. we only encouraged the women to continue with the practice so that they dont lose all the skills so far acquired, since this is a long holiday.  

 shortly before the close of the term, we got new machines from Tools with a Mission, i hope you are very much aware of this, this was made possible with your support.

 among the 22 women wh graduated in August 2010, 11 were given an opportunity to buy sewing macines on a loan basis, 11 women bought the machines

An agreement was signed and each women was given a maximum of 6 month to pay back. each woman had to first pay an initial amout of 40,000 shillings, thereafter to subsequently pay the remaining 60,000 shilling in installments. so far so good, it is good to note that the response was good. so far four women have been able to completed their payments, just after two month, we are sure that even all these others will also pay back.

 whoever got a machine, started using the machine to generate incomes and it is through the savngs that they are able to pay back for the sewing machine. they have got upto March 2011 to finish up with the payments. i trust all the women will pay back. they are all very positive about it. we hope that when they are all through with the payment, the project will work out a plan to ensure other women also get machines so that they can also be able to engage into some income generation for their families.

KIFAD has also started supporting meeting for all those women who graduated in Aug 2010, for on going support when it comes to marketing of their skills. we meet once a quarter to share experiences, challenges, issues related to marketing, looking for tenders, issues related to their sexual reproductive health, simple bookkeeping, etc

 at the start of last term we started Hair dressing course for women, so far five women have joined the program, we plan to further expand next year to take on new women. Hairdressing is also another marketable skill in our community, there is a very high demand for it. The turn up is good.

 The unique issue with hairdressing is that it does not take long to undertake, it takes a women about 4 - 6 months of training.

 Knitting is also going on, we have so far 5 women for this particular training. the only challenge is that we only have one machine yet the training requires that each person trained should be using their own machine, it is very expensive to get one, we hope to have one next year.

 Challenges Met

 The demand for the skills training is so high; KIFAD is not in position to handle everythinng. as you may be aware, we have little space for training, we have to face the harsh reality that we have to actually chase away some women.

 Providing start up machines to everywoman trained, the project is not in position to cater for every woman trained; we have a small scheme, which can only cater for not more than 12 women. At one time other women have to go with out a machine, when they spend much time with out practicing, it makes them inperfect ove rtime.

 Tools with a Mission, UK have given us more machines, however, the major challenge for KIFAD to cater for shippment costs. We hope this could solve issues related to machines to be given to those already trained.

Met het geld zullen ze in staat zijn om o.a. de kosten voor het vervoer van de naaimachines kunnen betalen!

Hallo iedereen!

Sorry voor de lange stilte. Deze keer niet omdat ik moest wachten op een up-date uit Uganda, maar omdat ikzelf het druk heb gehad met verhuizen, werken en een nieuwe baan. Nogmaals sorry, want dat is geen excus.

Deze keer een interview met 1 van de vrouwen van de laatste diploma uitreiking, Peace Tusabe. Zij verteld hie de tailoring training haar heeft geholpen en waar zij nu staat since de diploma uitreiking.

KEY Issues during Interview with the Women after Training in Tailoring

What is your name? Peace Tusabe

Where do you live? Nansana, West One Ward, Nansana Town Council.

How old are you? 25 Years Old.

How many brothers and sisters do you have? One Brother and eight sisters.

What is your father's name? Yowana Bikya.

What is your mother's name? Kezia Nyakibingo.

What economic activity are your parents engaged into? Nothing, their health is not good, they cannot engage in any economic activities.

 At what level of education did you stop at? I did not go to school; I have never been to school.

How did you get to know about training at KIFAD offices? I got information from my brother’s wife. She is one of those who first attended training at KIFAD Offices way back. She also encouraged me to go and be trained, since I am only staying home all the time and I did not a job to do. 

How long was the training? 12 months

How is life after graduation at KIFAD? Life is not bad. Today I have completed completed paying for my sewing machine and it is now in my hands. Therefore, I am going out to start looking for customers and jobs to do. I am going to visit schools so that I can begin getting orders from them.

Secondily, my family is expecting a lot from me. I have the responsibility to look after my sick parents at home. They need my help and also to start looking for work

 Do you have a job yet? No not yet. However, today I have just completed paying for my sewing machine, now I am going to start work.

Do you have a sewing machine? I have just got one today after finalising with the payment.

What are some of the challenges you face? One of the challenges is lack of space to put my machine so that I can start work, start up funds to purchase clothe materials to start making products, some funds to pay for rent. Marketing my skills to the general community.

What are some of the plans you have for the future? Start making products for sale; rent a small room for the business; trainer other women, especially marginalised because of HIV/AIDS.

Is there any way you would like to be assisted? Yes. I wish to be assisted especially training in reading and writing, training in marketing skills, how to make special designs,

Would like any post training support? In marketing skills, records keeping,

Suggest any areas in which you could be assisted with? The same as above.

 Any appeal? I appeal to other women, especially young girls to also come for training at KIFAD Project Offices. The training is good. They should not just sit there and wait for men; they should have their own skills so that they can make their own money.

There is a lot of thing they can learn from here. There is tailoring, sexual reproductive health, HIV/AIDS Issues, Knitting, Hair Dressing, Music Dance and Drama Activities, simple book keeping etc.

 I also appeal to local and religious leaders to encourage other women to and join KIFAD training. It really makes a difference.

Was the training relevant to your training needs? The training was very good, it was practical. It gives you practical skiils tailored to siute our community needs. It was very interesting. All the girls like it.

Hallo lieve mensen!

Er is veel gebeurd de afgelopen maand. Er is weer een graduation geweest. Daar zijn foto's van en deze zal ik in een fotoalbum plaatsen.

Helaas is een paar dagen na de graduation ingebroken en is er heel veel gestolen. Ik zal de up-date die Bob mij gestuurd heeft hieronder plakken

Warm greetings to you from KIFAD Project Offices, Nansana, Wakiso District Uganda.

The KIFAD Team is still going on well. We are all still live and kicking. As you may all be aware, on the 21/08/2010, a graduation event for the women KIFAD trains in Tailoring, Knitting and Design were passed out and the event was a very interesting one. There were a lot of things to be done during the course of the event. Among these were, awarding of Certificates to the women, a fashion show / parade, Music dance and drama activities, exhibition of the work and skills by the women. It was such a good moment to all the team.

Unfortunately after a couple of days after the grad event, thugs broke into our vocational training center and stole all our sewing machines we use for training the women. It is unbelievable but true. All the machines were taken (stolen) by the thugs.

We had made a request for applications to the women in the community for our September intake and the turn up is good. Over 30 women have applied for this new intake. At the moment we cannot believe ourselves. We don't know what to tell the already registered women. We are at crossroads.

We are trying to work with the Police to bring to book whoever did that devil act to us. Sometimes it is not so easy to track them out. Otherwise everything is being done to ensure the machines are recovered.

As we are trying to support marginalized women so that they can live a happy life, others are just planning to let us down.

As I am typing this story, I feel my hands are a little bit shaky. On one hand I feel like what befell on us and on the other hand we feel more determined to go on with our work.

At the moment, that is all I had to share with you. We are now looking forward to seeing how we can get back to the road.

Finally KIFAD still commits itself to assisting and supporting the most vulnerable irrespective of what happens.

1 van de meiden van de tailoring training:

KIFAD has done for me all my parents could have done

my names is Susan Nakayikyi I come third in a family five. Am 20 years of age. Am one of the many women supported by KIFAD here at Nansana. I never saw my father at all. He died shortly after she was born in 1990.

my mother through small income generation activities (IGA)tried to educate me but unfortunately she also died in 2004. by then I had reached primary six. My relatives supported me but since they also lacked the financial capacity, they were also unable to push me beyond primary seven. Life seemed to have come to an end. Life become useless to me.

But to my rescue came this counselor called Jonathan Kalunda, Jonathan is a Volunteer HIV/AIDS Community Counselor working with KIFAD. He told me to go to KIFAD Project Offices and apply to be trained and luckly enough, my application was considered.

KIFAD help me start training in tailoring and design. The course is twelve month. “KIFAD has done for me all that my parents could have done if they were alive” Susan says with joy.

Susan says that she does not know what killed her parents but she was told by her relatives that her parents died of AIDS.

Since I joined KIFAD Vocational Skills Training Center, I have learnt tailoring and design. It still runs in my mind, that given the opportunity I will endeavor to finish my vocational studies and start my own business.

My only prayer is that KIFAD continues supporting other women to relieve them of the suffering. Most children who have lost their both their parents find it hard to continue with formal education and instead stay in villages as school drop outs. This situation morally degrades and renders these children useless.

My future plan is to start my own design centre. I also want to support other girls who are in  very poor state. I really feel this could be the best thing I can reward to my other girls.

My appeal to KIFAD is to cater for the boys as well. This is because at the moment, it only caters for the women. I would like my brother to also be assisted by getting a skill in carpentry and joinery.

Hallo allemaal!

Het heeft even geduurd, maar ik heb een hele kleinde up-date mail van Bob gekregen, hier staat het volgende in:

Ik wil jullie nu eens goed voorstellen aan Bongole Bob Richard, de manager van KIFAD en de man die de drijfveer is van KIFAD. Ik heb aan hem gevraagd of hij een stukje wilde schrijven. Ik zal het deze keer niet vertalen, dit is wat hij schreef:

My name is Bongole Richard Bob; I work as KIFAD Programme Manager. I am a social worker by training. I have worked with KIFAD for five years. I have seen KIFAD grow from being a community based group to now a national local non governmental organization (LNGO).

I hold a bachelors degree and post graduate training in management from Makerere University and Uganda Management Institute respectively. I have been involved in social development for to eight years.

Families which had lost their loved ones came together and founded KIFAD. I am part of the founding members of KIFAD. I come from the same community where KIFAD operates and my background as a social worker, it gave me a great opportunity to become the manager of KIFAD.

The vocation skills training was initiated to train out of school youth in vocational skills. These youth come from households affected and infected by HIV/AIDS. When HIV/AIDS adults become too debilitated to work steadily and are unable to provide in the primary needs, for themselves and their dependants, their children drop out of school.

To counter that challenge, KIFAD initiated this training to provide skills to such girls such that they can become employed and earn some income which can be bring stability to their respective families. To date the vocational skills training center has trained  and graduated 16 women.

About KIFAD.

Kiyita Family Alliance for Development (KIFAD) is now  a registered indigenous / local Non Governmental Organization, registration No- S. 5914 / 5184 which is community based with its Headquarters in Nansana Town Council, Wakiso District Uganda. It operates in three sub counties of Nansana, Nabweru and Wakiso.

Its  main goal is to contribute to increased access to comprehensive HIV/AIDS treatment, home based care and support to PLWHA in Wakiso District.
We concentrate mainly on increasing care and support to people infected and affected by HIV / AIDS in order to mitigate the effects of the epidemic. Besides that we aim at strengthening the coping of People living with HIV/AIDS (PLWHA) families to progressively become self reliant for economical sustainability of their families, building the internal capacity of KIFAD for effective and sustainable programme design and implementation and finally, improving access to food among families / households, infected and affected by HIV / AIDS, as far as our financial means allows us to.

Our strategic priorities are HIV/AIDS, Capacity building and making strategic partnerships with other organizations.

Wat hij niet heeft verteld, is dat zijn vader overleden is aan de gevolgen van AIDS. KIFAD is begonnen als een zelf hulp groep voor families in Nansana, die familieleden hadden verloren aan de gevolgen van AIDS. Bob zijn famlie Kiyiya, was daar in van. Naast in de foto albums kun je 2 foto's van vinden

De manager van KIFAD was 3 weken door malaria was gefeld. Hij is degene die mij de up-dates stuurt voor de 1procentclub. Daarom duurde het deze keer nog iets langer. Maar hij is nu helemaal beter en ik heb weer een up-date! Deze keer stellen we jullie voor aan Prossy, 1 van de meiden die vorig jaar september haar diploma heeft gekregen.

Mijn naam is Kiringooba Prossy. Ik ben 22 jaar oud en woon bij mijn ouders. Ik heb mijn school afgemaakt, wat je zou kunnen vergelijken met HAVO en daarna ben ik met de training begonnen.

Ik heb de training 1 jaar gedaan. Ik heb geleerd hoe ik kleding moet maken en repareren, breien, seksuele voorlichting gehad en informatie over HIV/AIDS.

Een paar dingen waar ik tegenaan liep tijdens de training was het te kort aan geld om materiaal te kopen om mee te werken, vooral tijdens de examen periodes. Mijn verzoek aan KIFAD is dan ook om studenten van deze materialen te kunnen voorzien voor de examen periode.

De training was succesvol aangezien ik theorie naar praktijk kon vertalen. Er waren een aantal meiden die niet zo snel konden leren, maar die werden geholpen door mede studenten die beter konden leren.

Na het afronden van de training heb ik een baan kunnen vinden. Helaas moest ik daar weg gaan, omdat ik niet genoeg salaris kreeg om mijn transport kosten daarheen te betalen. Ik ga daarom mijn eigen zaakje opzetten over 2 weken, omdat ik een naaimachine te leen heb gekregen van KIFAD. Een aantal dingen waar ik verwacht tegenaan te lopen is: het krijgen van klanten en geen geld om materialen te kopen om kleding te maken, zodat ik aan klanten kan laten zien wat ik kan. Van het geld wat jullie doneren, heb ik hoop dat ik dat kan doen. Omgerekend heb ik rond de €35,- nodig om het goed op te kunnen zetten. Dank jullie wel daarvoor.

Sorry dat het even heeft geduurd voor een nieuwe updat! De vakantie is over en vandaag is de groep weer volop gaan draaien.

Ik wil jullie graag voorstellen aan de volgende vrouw Nakitende Yudaya. Zij is 1 van de meiden die hoort bij de eerste. Dit is haar verhaal:

Yudaya is 1 van de vrouwen die bij de eerste groep cursisten zat die hun diploma hebben ontvangen afgelopen jaar. Zij 20 jaar oud en woont bij ouders die met HIV/AIDS leven. Yudaya is op de middelbare school weg gegaan, omdat haar ouders niet in staat waren om voor iedereen in de familie schoolgeld te betalen.

Via een counselor van KIFAD, dhr Jonathan Kanlunda, heeft Yudaya’s moeder gehoord over de kleding maak training van KIFAD. Dit gebeurde tijdens een huisbezoek. Yudaya’s ouders hebben meerdere malen met Jonathan erover gesproken en kwamen uiteindelijk tot de conclusie om haar op te geven voor de training. Haar ouders hadden Yudaya op de hoogte gebracht en zo is ze bij de training terecht gekomen.

Terwijl ze haar verhaal zit te vertellen, houdt ze haar certificaat stevig vast met tranen in haar ogen. Tranen van geluk. Ze verteld dat ze nooit had verwacht dat ze ooit een certificaat ergens voor zou kunnen krijgen. Ze was erg verrast toen de dag aanbrak waar ze in toga en kwast haar certificaat in ontvangst kon nemen.

Ze dacht dat ze nooit haar diploma ergens voor zou kunnen behalen. Maar ze deed het, samen met andere meiden en vrouwen. Nu wilt ze gaan ontwerpen. Ze zou graag willen dat alle mensen van de omgeving naar haar toe komen voor hun kleding behoeftes. Ze wilt ook graag iets betekenen voor andere meiden zoals zij, vooral de kwetsbare en gemarginaliseerde in de gemeenschap.

Yudaya zou ook graag een jongerenwerker willen worden en werken met jonge mensen die problemen ondervinden in hun omgeving wegens HIV/AIDS.

De 12 maanden durende training van KIFAD heeft echt bijgedragen aan het vinden van werk, verteld Yudaya. Meteen na de diploma uitreiking, heeft ze werk gevonden wat een goede bijdrage levert aan het ondersteunen van hat gezin. Het geld gaat naar het kopen van eten, zeep, petroleum en andere spullen voor het huishouden. Ze werkt nu voor iemand, maar ze wilt graag uiteindelijk haar eigen zaakje opzetten. Nu is ze geld aan het sparen om zelf een naaimachine te kunnen kopen.

Yudaya’s ouders zijn erg trots op haar. Als haar ouders niet genoeg geld hebben om voor het openbaarvervoer naar het ziekenhuis te betalen, kan Yudaya hen nu geld geven om zo toch hun medicatie op te halen.

Yudaya bedankt KIFAD voor het werk wat ze doen. Ze vraagt zich af wat er van haar was geworden als KIFAD er niet was geweest. Ze roept andere meiden en vrouwen op om ook de training te volgen. “Dank jullie allemaal en lang leven KIFAD!”

Hallo Allemaal!

Ik ga jullie aan nog twee van de vrouwen voorstellen die nu deelnemen aan de tailoring training. Hun foto's zal ik ook weer in de foto album plaatsen.

Naam: Namukasa Irene en Josephine

Leeftijd: 27 en 20

 

Irene is te weten gekomen over de training, doordat haar zus bij de eerste groep gecertificeerden zat. En haar zus is het weer te weten gekomen via de kerk. In Oeganda gaat bijna iedereen naar de kerk, dus het is een goed forum als je nieuws wilt verspreiden. Josephine heeft het gehoord via haar vader. Haar vader heeft het weer gehoord van iemand van zijn kerkgemeenschap. Diegene had hem verteld over KIFAD en dat ze trainingen geven aan vrouwen waar ze vaardigheden leren om inkomen te kunnen genereren, maar ook waar ze leren hoe ze voor zichzelf kunnen zorgen. Aangezien haar ouders het heel belangrijk vinden, dat ze weet hoe ze op het rechte pad kan blijven en goed voor haarzelf kan zorgen, hebben ze haar opgegeven voor de training.

 

In Irene’s familie heeft 1 van haar zussen HIV en is 1 van haar broers en 1 van haar ooms aan de gevolgen van AIDS overleden. Ze woont bij haar moeder in huis, samen met een aantal broers, zussen en kleinkinderen. In totaal 7. Ze heeft zelf geen kinderen, wat heel verbazingwekkend is hier in Oeganda als je 27 bent. Wanneer ik vraag hoe ’t komt dat ze geen kinderen heeft, antwoord ze dat ze altijd achter in haar hoofd had, dat ze eerst een beroep wilde leren en geld verdienen, voordat ze kinderen zou nemen. Dan als ze kinderen neemt, kan ze tenminste voor hen zorgen. In 2001 overleed degene die haar schoolgeld sponsorde aan de gevolgen van AIDS. Toen kon ze niet meer naar school. Sindsdien heeft ze hard moeten werken aan het vinden van banen. Ze heeft 4 jaar lang in een (wholesale) gewerkt, wat een uur of anderhalf reizen is met ov. Dit betekende dat ze elke dag om 5 uur ’s ochtends uit haar bed stapte en 9 uur ’s avonds pas weer thuis was. En ook elke dag ov moest betalen van en naar huis van haar klein loontje. Het is haar droom sinds 2001 geweest om de kans te krijgen om een beroep te leren en nu komt hij eindelijk uit.

 

Josephine haar familie heeft niemand die geinfecteerd is met HIV/AIDS en dat willen ze ook graag zo houden. Daarom hebben ze haar opgegeven voor deze training, zodat ze leert zelfstandig te zijn en niet zoals vele vrouwen in Oeganda, afhankelijk moet zijn van een man om het geld binnen te halen. Aangezien polygamie, vreemdgaan, bruidsschat en geen gelijke rechten voor man en vrouw nog aan de orde van dag is in Oeganda, is het belangrijk voor vrouwen afhankelijk te zijn, zodat ze niet zomaar met mannen gaan voor het geld. Zo wordt HIV heel veel verspreid hier.

 

Beiden vertellen dat ze in de afgelopen eerste maand van de training hebben geleerd om 2 soorten jurken te maken en hoe ze om moeten gaan met de machines. Josephine kan wat minder goed leren, maar daar is juist ook plaats voor in de training.

 

Als ik aan hen vraag wat ze missen bij de training, gaat het weer voornamelijk om matteriele zaken. Ze hebben niet genoeg naaimachines, patroon maak machines om patronen voor truien te ontwerpen, knoop gaat machines, dubbel locking machine en genoeg ruimte om met z’n allen in te werken.

 

Ik wil jullie graag kennis laten maken met 2 van de vrouwen die deel nemen aan de taining. In de foto album kunnen jullie foto's van hen zien.

07/10/09

Naam: Nakanjako Susan en Nantumbwe Veronica

Leeftijd: 21 en 26 jaar

De moeder van Susan is HIV positief en 3 jaar cliënt bij KIFAD. Door haar moeder had ze gehoord van de tailoring training en zodoende is ze er bij gekomen. Susan heeft geen vader meer, hij is overleden. Haar moeder staat er alleen voor de opvoeding van haar kinderen. Het gezin bestaat uit 6 kinderen, waarvan Susan de 4^de is.

Veronica is in de buurt van de Familie Kiyita, waarvan KIFAD is, geboren en opgegroeid. Ze heeft met een aantal van de familie leden op school gezeten en ze hebben zelfs bij elkaar in de klas gezeten. De Kiyita familie zag dat ze veel problemen heeft. Toen ze 21 was kreeg ze haar eerste zoon Dan en anderhalf jaar later een tweede zoon Jese. Tijdens de zwangerschap van haar tweede zoon, besloot de vader van de kinderen haar te verlaten. Haar hele clan heeft zich toen tegen de kinderen en ook haar gekeerd; zelfs haar moeder wilt haar niet helpen. Een vader heeft ze niet meer, omdat hij overleden is aan de gevolgen van AIDS. Veronica verteld dat velen van haar broers en zussen zijn overleden aan de gevolgen van AIDS. De family Kiyita is gelukkig altijd op de achtergrond geweest om haar te steunen waar ze kunnen. Veronica heeft vaak niet genoeg geld om eten te kopen voor haarzelf en de kinderen.

Veronica is erg dankbaar aan de family, dat ze aan haar hebben gedacht en mee mag doen met de training. Ze verteld dat ze geen hoop had voor de toekomst voor de training. Ze zag anderen naar Universiteit gaan en zij heeft helemaal gaan opleiding. Als mensen projecten steunen is het voornamelijk voor kinderen, waardoor de volwassenen minder kans hebben om zich te ontwikkelen, als ze daar geen kans voor hebben gekregen toen zij kinderen waren. Als de ouder van de kinderen geen vaardigheden heeft om geld te verdienen, kunnen ze geen inkomen genereren waardoor de kinderen ook lijden, omdat de ouders niet kunnen voorzien in de basisbehoefte. Veronica heeft gehoord van vele van de vrouwen van de eerste groep gecertificeerde, dat ze nu meer inkomen kunnen genereren dan voor de training. Daarom is ze heel blij, dat ze mee kan doen en heeft ze weer hoop.

Susan en Veronica hopen beiden via de training vaardigheden te kunnen leren die hun in staat zullen stellen om een eigen winkeltje te openen waar ze kleren kunnen maken en repareren.

Dingen waar ze tegen aan lopen bij de training: er zijn niet genoeg naaimachines. Ze delen een naaimachine met z’n tweëen op het moment. Soms kan het dagen duren, voordat de tweede een kans krijgt om de naaimachine te gebruiken. Dit is niet bevorderend voor de continuiteit. Er zijn niet genoeg spullen zoals naaigaren, scharen, naalden, stof, etc. Er wordt verwacht, dat de cursisten zelf hun spullen meenemen. Ze hebben nauwelijks of geen geld om hun eigen gezin te onderhouden, laat staan geld om deze spullen te kopen.

Ze zijn ’t er beide over eens dat ze een hele goede trainer hebben. Veronica kan niet geloven, dat ze in de korte tijd dat ze nu mee doet aan de training, al het gevoel veel geleerd te hebben.. Ze verteld dat ze nu weet hoe ze jurken kan maken. Met een grote lach op haar gezicht en met een beetje een verbaasde toon in haar stem verteld ze, dat de eerste twee die ze heeft gemaakt, haar voogd zo mooi vond, dat ze die wilde hebben en de ander wilde de trainer graag hebben.

De eerste groep bestaande uit 16 vrouwen die mee hebben gedaan met de training, hebben de training afgemaakt en hun diploma in ontvangst gekregen. Dit was na een periode van anderhalve jaar training. Het was de bedoeling dat de guest of honour Tim Kos, Senior beleidsmedwerker onderwijs van de Nederlandse Ambassade zou zijn, maar helaas werd de week van de diploma uitreiking duidelijk, dat hij niet kon komen wegens andere verplichtingen. De guest of honour werd toen Sam Kibanga van NAFOPHANU. Dat is een NGO die probeerd landelijk alle NGO’s, CBO’s en netwerken van mensen die leven met HIV/AIDS bij elkaar te brengen.

De 16 vrouwen zagen er erg mooi uit, zoals jullie kunnen zien in de foto’s. Ze hebben zelf hun robes gemaakt. De dans en zang waar ze zo lang aan gewerkt hadden om goed te krijgen, konden ze eindelijk laten zien. Iedereen was erg enthousiast! Op de foto’s kunnen jullie Bob de manager zien die een speech heeft gehouden. Ook Robert Kato Kaakoza chairperson van de directie. Deo Nkugwa van de Italiaanse NGO (AVSI) International Service Volunteer Association die KIFAD ondersteunen doormiddel van fondsen voor schoolgeld voor kwetsbare kinderen en weeskinderen. Een deel van de fondsen is ook naar de tailoring training gegaan. Helaas hebben ze dat wegens financiele redenen van AVSI moeten stoppen. Op de foto’s kunnen jullie ook de MC voor de dag zien Richard Kiranda. Hij is de trainer die seksuele voorlichting, etc geeft.

Op de foto’s kunnen jullie ook zien wat de vrouwen precies maken.

Het was een geslaagde diploma uitreiking!

De volgende keer zal ik een aantal foto’s en verhalen van de vrouwen op de website zetten die op het moment deelnemen aan de training, aangezien de nieuwe groep al begonnen is.

Hallo lieve mensen!
een update van deze kant van de wereld. De voorbereidingen voor de graduation day op 19 september 2009 zijn volop in gang. Er wordt een dans op het moment ingestudeerd door de leerlingen, onder luidt getrommel. Gister waren ze een lied aan het instuderen.
Vandaag hebben we te horen gekregen dat een afgevaardigde van de Nederlandse Ambassade in Kampala de graduation zal bijwonen! Daar is KIFAD erg trots op.

KIFAD is erg dankbaar voor de mensen die tot nu toe hun steun hebben gegeven aan de Tailoring training!

De eerste groep vrouwen die worden getraind in kleding maken en reparatie bereid zich nu voor op de diploma uitreiking in september. Tijdens deze diploma uitreiking zullen de vrouwen zelf een optreden geven. Deze bestaat uit een traditionele dans en muziek. Elke week zijn ze druk aan het oefenen om het goed te krijgen. Schudden met die heupen! Bij de foto's kun je zien hoe het een beetje gaat.
Ik ben de tweede Nederlandse vrijwilliger van KIFAD in een korte tijd en omdat we via Kai, een Nederlander, bij de 1 procentclub terecht zijn gekomen en de 1 procentclub Nederlands is, wilt KIFAD graag de banden met Nederland versterken. Daarom heb ik aan de Nederlandse Ambassade in Uganda gevraagd of ze een afgevaardigde kunnen sturen voor de dag van de diploma uitreiking. Begin september weten we meer.

KIFAD is druk bezig met vrouwen aan te melden voor de training die in oktober begint. 1 van deze poteniele vrouwen was vandaag bij ons op kantoor. Ze is 18 jaar en heeft ongeveer 2 jaar terug een baby gebaard na een ongewilde zwangerschap. Omdat abortus hier illegal is, moest ze de baby wel houden. KIFAD ondersteunde haar om naar school te gaan, doormiddel van het betalen van haar schoolgeld. Helaas toen ze zwanger werd, verloor ze alle interesse in school en is ze niet meer op komen dagen. Daardoor moest KIFAD de financiering voor haar school stoppen. Sinds een jaar woont ze samen met haar man. Nu wilt ze opeens weer ondersteuning van KIFAD. KIFAD wilt haar natuurlijk op een manier helpen, maar moet eerst duidelijk krijgen hoe serieus ze van plan is om de training voor het gehele jaar te volgen en of haar man zich er niet mee gaat bemoeien, door te zeggen na een paar maanden, dat ze toch thuis moet blijven. Dit zijn allemaal dingen waar KIFAD critisch naar moet kijken om te zorgen, dat de groep die in oktober gaat beginnen, er serieus mee aan de slag gaan en geld niet verspild wordt.