PROJECT: Computers als venster op de wereld

Organisatie: Cunina NGO
Locatie:Haïti (Caribisch gebied)
Kosten:EUR 2.208
Beschrijving:
Mamosa is een onthaalhuis voor studenten in Port-au-Prince dat financieel ondersteund wordt door Cunina via individuele peterschappen van studenten en werkt eveneens als draaischijf voor heel wat activiteiten voor en door jongeren.
Geld nodig voor:
Mamosa heeft drie computers nodig om contact te houden met de buitenwereld en vooral voor haar studenten zodat ze via internet opzoekingswerk kunnen doen voor hun studies.

Weblog

Cunina

Update Cunina

Op 17 augustus kregen wij in het Cuninahuis het bezoek van pater Jan Hoet, onze Cuninaverantwoordelijke in Port-au-Prince. Het was een hartelijk weerzien, zeker na alle ellende die hij had meegemaakt in ‘zijn ‘Haiti. Zoals het er op 12 januari werd platgeslagen door de aardbeving, zo ligt het er nu nog altijd verwoest bij.

8 maanden na de ramp is er nog niet veel gebeurd. Er kwam weliswaar een zondvloed van hulp uit alle hoeken van de wereld maar wat wordt ermee gedaan? Er moet nog zoveel puin geruimd worden en niemand weet wat ermee gedaan. Een voorbeeld : het oude studentenhuis Mamosa van pater Hoet ligt er nog net hetzelfde bij als op 12 januari. De eigenaar heeft het geld niet om het puin te ruimen. Dit is de realiteit voor vele anderen.

Wat is dan de reden van deze traagheid?

Simpelweg :
A) er is een groot gebrek aan coördinatie.
B) Anderzijds kampt men met grote landen als de USA, Frankrijk, Canada die elk met de pluimen willen gaan lopen. Zo werkt men elkaar tegen i.p.v. samen te werken.
C) er zijn enorm veel NGO’s bijgekomen. In Haiti rijden sinds de ramp hopen jeeps rond met grote stickers op ‘SAVE dit’ en ‘HELP dat’ zonder enige coördinatie tussen al die hulpverleningen.
D) die NGO’s hebben grond nodig, een auto of meerdere, huizen, ... met als gevolg : de prijzen swingen de pan uit. Voor een half hectare grond zou men al tot 250.000 $ moeten neertellen !! Ja, sommigen worden rijk op de kap van de aardbeving.
E) de regering blijft totaal afwezig. President Préval is al zijn pluimen verloren en mensen beginnen tegen hem te betogen. Hij zou pas 10 dagen na de ramp iets tegen de bevolking gezegd hebben en dat trok dan ook al op niets.
F) 2 maanden geleden werd er een internationale commissie opgericht met als voorzitter Bill Clinton. Er is enorme verdeeldheid hoe de fondsen moeten verdeeld worden. Van verdeeldheid komt traagheid en niemand doet iets.

In afwachtingen tot Jan Hoet een betaalbaar stuk grond vindt en een nieuw studentenhuis kan bouwen, huurt hij een huis. Wanneer er met de bouw van het nieuwe huis gestart kan worden weet hij niet. Hij blijft optimistisch en vooral zeer dankbaar voor alle steun die hij mocht ontvangen.

Het geld dat via de 1%CLUB is opgehaald, zal worden bewaard voor de heropbouw van het studentenhuis. Iedereen die via deze weg zijn steentje bijdraagt aan de heropbouw van het studentenhuis Mamosa en het aankopen van computer willens we namens de studenten van het huis Mamosa dan ook van harte bedanken!

Geplaatst op: 08 september 2010 door Cunina

Cunina

Jan Hoet vindt nieuw huurhuis

Terwijl het ruimen van puin in Port-au-Prince onverminderd wordt verdergezet, blijft de weg naar heropbouw nog zeer lang.

Volgens snelle schattingen van de VN is er 25 tot 70 miljoen kubieke meter puin, genoeg om 15 tot 40 olympische stadions tot de nok toe te vullen.
President René Préval schat dat het duizend vrachtauto's en duizend dagen gaat kosten om al het puin op te ruimen.

Opnieuw gaan bouwen kan maar als eerst al het puin geruimd is. De meeste Haïtianen wonen nog steeds in tenten. Het regenseizoen zorgt ervoor dat de tentenkampen regelmatig veranderen in slijkpoelen en de mensen de nacht moeten doorbrengen in een natte tent.

Kinderen kunnen gelukkig terug naar school in noodscholen. Tenten worden opgetrokken op plaatsen waar vroeger klaslokalen stonden.

Ook Jan Hoet probeert de draad van het dagelijkse leven weer op te pikken en de kinderen van het studentenhuis Mamosa een nieuw onderkomen te geven zodat ze opnieuw naar school kunnen gaan.

Na een lange zoektocht vond Jan Hoet in de wijk Delmas een huurhuis dat dienst kan doen als nieuw studentenhuis. Op 1 mei trok Jan Hoet met 17 kinderen in het nieuwe huis. Het huurhuis is een tijdelijk onderkomen in afwachting tot Jan Hoet kan starten met de bouw van een nieuw studentenhuis.

In augustus komt Jan Hoet naar België en worden de toekomstplannen voor het studentenhuis Mamosa samen met Cunina bekeken. We houden je heel graag op de hoogte!

In afwachting probeert Jan Hoet kinderen uit de buurt onstpanning te bieden door de jeugdactiviteiten van sportbond Banzaï te hervatten.

 

Geplaatst op: 31 mei 2010 door Cunina

Cunina

Haïti: Dagboek van een missionaris met pensioen

De 66-jarige Jan Hoet, missionaris van Scheut, verblijft al 42 jaar in Haïti. Al van bij zijn aankomst in ‘67 in de door armoede afgebleekte parel van de Antillen, besefte hij dat hij vooral te maken zou hebben met een bevolking die voor een overgroot deel uit kinderen en jeugd bestaat. Een jeugd aan zichzelf overgelaten, slachtoffer van een vervreemdend onderwijssysteem, voortdurend bedrogen door zijn politieke leiders en bedreigd door twee grote plagen: aids en drugs. Maar ook een jeugd die, zoals overal, droomt, danst, zingt en lacht. In 1995 startte Jan het project Mamosa, waar hij  het dak deelt met 21 studenten en huishoudster Melanie. Hoewel hij op pensioenleeftijd is, heeft hij het nog steeds meer dan druk genoeg met Mamosa en de volleybalbond Banzaï. Jan deelt graag enkele fragmenten uit zijn dagboek.  Donderdag 9 april: Op Witte Donderdag en Goede Vrijdag was ik in de parochie, om samen met enkele kinderen van Mamosa voor te gaan in de eucharistie. Heel veel volk leefde intens mee tijdens de viering.  Blijkbaar vinden ze zich meer terug in een lijdende Christus dan in de Verrezen Heer. Paaszondag werd gevierd met de Mamosafamilie en een feestmaaltijd van Melanie. Zondag 19 april: Vandaag waren er verkiezingen in Haïti: 1/3 van de senaat moest worden herkozen. Het werden verkiezingen zonder kiezers. Voor acht uur ’s morgens al meldde de radio dat de verkiezingen in het centrale plateau werden geannuleerd omwille van massale fraude en gebruik van geweld. En dan te bedenken hoeveel miljoenen er aan deze komedie worden besteed, miljoenen die zoveel andere noden zouden kunnen vervullen. Zaterdag 25 april: Meer dan 60 kinderen waren aanwezig op onze volleybaltraining. Na 42 jaar Haïti sta ik nog steeds versteld van de omstandigheden waarin ze overleven. Ze hebben alle problemen van de wereld: honger, geen deftig onderkomen, geen geld om school te betalen, enz. Ik lag weer wakker van de onmacht die ik met deze jonge mensen deel.Woensdag 29 april: Goed nieuws! Onze jongens wonnen met overtuiging de kwartfinale van het open kampioenschap volleybal op de Place Jérémie in Port-au-Prince. Ze gaven de spelers van Malfini Rouge zelfs de kans niet om echt in de match te komen en stootten door naar de halve finales. Zaterdag 2 mei: Over de radio vernam ik dat in buurland Dominicaanse Republiek een jonge Haïtiaan op straat werd onthoofd. Mensen uit een volksbuurt namen zelf het recht in handen en beschuldigden de jongeman van moord op een Dominicaan. Zonder enige vorm van proces werd hij brutaal vermoord, onder toejuichingen van de menigte waarvan sommigen de actie filmden met hun gsm. Achteraf bleek dat ze zich van persoon hadden vergist. Deze barbaarse handeling is aanleiding tot een diplomatieke rel en doet de verstandhouding tussen beide landen weer eens naar het nulpunt dalen. Zondag 3 mei: In de namiddag ging ik op huisbezoek bij Daniela en Venelia. Ze zijn lid van onze sportbond en komen regelmatig naar de trainingen. De ontvangst was hartelijk en ik werd stil bij het zien van hun leefomgeving. Hun vader liet zijn vrouw achter met 5 opgroeiende kinderen. Hun moeder zit zonder werk en ziet zwarte sneeuw. Huishuur, schoolgeld en voedsel zijn zware uitgaven voor een lege geldbeurs. Dinsdag 5 mei: Vanmorgen ging ik met Nirvah op bezoek bij haar moeder in de kliniek. Nirvah is lid van de Mamosafamilie en volleybalspeelster bij Banzaï. Zij nam enkele maanden geleden haar intrek in Mamosa, om op die manier haar schoolgaan te vergemakkelijken. Omwille van de slepende ziekte van haar vader was er geen geld om haar hogere studies te bekostigen. Mamosa zorgt er nu voor dat zij in het eerste jaar aan de unief economische wetenschappen studeert. Een tiental dagen geleden kreeg haar mama een beroerte. De familie trok met haar naar het staatshospitaal ‘Hopital Général’. De behandeling is er gratis, maar voor ze een zieke behandelen moet de familie een waslijstje spullen voorzien zoals steriele handschoenen, spuitjes, enz. Van vandaag op morgen zat die familie plots volledig aan de grond. Vrijdag 8 mei: Onze tweede halve finale in de namiddag regende nog maar eens uit. In heel Port-au-Prince is er geen enkele sportzaal, zodat alle wedstrijden in open lucht moeten gespeeld worden. Onze ploeg droop teleurgesteld af. Jan Hoet

www.webmamosa.org

www.iwebbanzai.org

Geplaatst op: 21 augustus 2009 door Cunina

Cunina

Eén raam geopend

In 1990 trok Sophie Vangheel, oprichtster van Cunina, op missie naar Haïti. Het land kreunde onder oorlog en armoede. Tijdens een gevaarlijke tocht passeerde Sophie met pater Jan Hoet een armzalig dorp. In één van de huizen zat een moeder met slechts één been in de deuropening. Naast haar een meisje van ongeveer zes. Ze zat met haar hippe vlechtjes en fleurige strikjes in het vuil te spelen. Het was iets aan haar manier van spelen dat Sophies aandacht trok. Het leek een verstanding kind. 

Het meisje van zes is vandaag een vrouw van dertig. Ze heet Helene Belony en komt van Marmont, vlakbij de stad Hinche in het Centraal Plateau in Haïti. Na de dood van haar vader stond haar mindervalide moeder er alleen voor met vier kinderen, maar probeerde ondanks haar handicap toch zo goed mogelijk voor haar gezin te zorgen.
 Helene kreeg een uitzonderlijke kans: dankzij Mamosa kon ze naar school. Helene doorliep haar studies succesvol: ze studeerde af als dokter, en wil haar kennis aanwenden om haar gemeenschap te helpen.

Helene overweegt om in het schooljaar 2010 – 2011 een specialisatiejaar te komen volgen aan het Tropisch Instituut in Antwerpen. Die opleiding wordt speciaal ingericht voor dokters uit de derde wereld en bevat een schat aan nuttige informatie voor artsen in de tropen die met beperkte middelen moeten werken in moeilijke omstandigheden.

Dankzij huis Mamosa werd ze wie ze vandaag is. Helene is voor de huidige studenten van huis Mamosa nog steeds een lichtend voorbeeld.

Geplaatst op: 10 februari 2009 door Cunina

Steun dit project

Nog nodig: EUR 0

Nu: EUR 2.212
100%
Nodig: EUR 2.208

Waardering: 4.375 stars

Stem: 1 2 3 4 5

(8 stemmen)

Locatie project

Met anderen delen

Bookmark and Share

Promoot dit project

Nodig iemand uit Schrijf testimonial Plaats banner