Over dit project

Projectbeschrijving

In Flores, een Indonesisch eiland ten oosten van Sumbawa en Komodo National Park met ca. 1.500.000 inwoners, hebben mensen met een handicap/beperking geringe kans op gezondheidszorg, op scholing of op het uitoefenen van een beroep. Met andere woorden: mensen met een handicap op Flores hebben vaak niet de mogelijkheid om zelfstandig in hun levensonderhoud te voorzien.

Om deze reden heeft Rosalien Rutten in 2007 in Labuanbajo een Massagecentrum opgericht: Massage Centre "Frangipani". Dit is een massagesalon waar mensen met een beperking (blind, doof of anders gehandicapt) in een stimulerende en begeleidende omgeving hun beroep als masseur kunnen uitoefenen.

Vanaf augustus 2009 is het Massage Centrum ook Trainingscentrum geworden (nieuwe naam: Yayasan Ayo Mandiri), waar senior masseurs zes nieuwe jongeren met een handicap (tussen 18 en 35 jaar) per jaar trainen in de basistechnieken van massage. Dus door mensen met een handicap voor mensen met een handicap. Deze mensen gaan dan terug naar de kampung en kunnen daar het geleerde in de praktijk brengen en zo in hun eigen levensonderhoud voorzien.

Het is voor de mensen met een handicap erg belangrijk om in het massagecentrum opgeleid te worden om zo te laten zien dat ze ondanks hun handicap heel goed in staat zijn een beroep te leren en zo in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien. Ze zijn dan niet meer afhankelijk en krijgen meer erkenning van hun dorpsgenoten. Dit verhoogt hun gevoel van eigenwaarde. Na afloop van hun opleiding worden de jongeren nog een jaar door de senior masseurs begeleid in de thuissituaties.

De masseurs werken in het massagecentrum, maar ook bij mensen thuis en in hotels (toeristen). Het massagecentrum is gelegen aan de doorgaande weg richting Ruteng (er is maar één doorgaande weg over het eiland Flores die verhard is en waar autovervoer goed mogelijk is). De blinde en dove masseurs hebben altijd extra begeleiding nodig als ze met openbaar vervoer gaan, o.a. bij richting aangeven en spreken waar ze naartoe willen. Openbaar vervoer bestaat uit jonge jongens op motors die mensen vervoeren (vaak zonder helm) en bemo busjes die maar tot 17.00u rijden en een bepaald traject volgen waardoor de masseurs vaak hele omwegen maken voordat ze hun doel bereiken. Ook het vervoer van en naar hotels is m.n. lastig in het regenseizoen en ’s avonds tussen 17.00 en 20.00u. De masseurs werken van 9.00-20.00 met wisseldiensten. Ook is de weg waar het huidige massage centrum ligt sinds 2009 eenrichtingsweg geworden en komt er dus nog maar beperkt openbaar vervoer langs. Daarom is er voor het massagecentrum dringend eigen vervoer nodig en is het idee ontstaan om een eigen auto aan te schaffen.

Deze auto kan ook worden ingezet voor het vervoer van de veldwerkers. De veldwerkers zijn jonge mannen met een handicap die opgeleid zijn in basis fysiotherapie. Zij gaan naar afgelegen dorpen en geven daar therapie, voorlichting en laten de mensen bewust worden van de mogelijkheden die er zijn voor mensen met een handicap. Er worden bijvoorbeeld ter plekke hulpmiddelen gemaakt voor mensen die een beroerte hebben gehad (looprek of loopbrug). Er worden aanwijzingen gegeven hoe ze ondersteund kunnen worden in de versterking van o.a. hun spierkracht (basis fysiotherapie). Er worden verwijzingen gegeven naar een ziekenhuis/revalidatiecentrum (op minimaal 4 uur rijden met de auto). Voor het vervoer van deze mensen met een handicap naar het ziekenhuis of revalidatiecentrum is deze auto onder andere nodig. Het revalidatiecentrum in Cancar hoort bij het ziekenhuis wat door de missiezusters behorende bij de orde van SSPS zusters uit Steijl (Nederland) gerund wordt. Cancar ligt op 4 uur rijden met de auto vanuit Labuanbajo.

De plaatsen waar de veldwerkers hun voorlichting en theatervoorstellingen geven, zijn kleine kampungs (dorpjes in de bergen) in een straal van 40 kilometer. De mensen begrijpen echter eerder wat via een theatervoorstelling uitgebeeld wordt, dan dat ze het alleen maar horen. De veldwerkers hebben zelf rollenspellen gemaakt over onderwerpen die met handicaps te maken hebben, zoals bijvoorbeeld het buitengesloten worden door de maatschappij en hoe handicaps voorkomen kunnen worden voor/tijdens/na de zwangerschap.
Kortom; het massagecentrum heeft (in samenwerking met het veldwerkproject) een auto nodig voor:
1. ’s Ochtends ophalen en ’s avonds om 20.00 uur naar huis brengen van masseurs met een handicap (doof/blind).
2. Vervoer van masseurs van en naar hotelbezoeken (voor massages toeristen) en huisbezoeken (voor massages lokale bevolking die niet naar het centrum kunnen komen i.v.m. pijn of ziekte).
3. Vervoer van en naar de dorpen van de mentor en de nieuwe cursisten die getraind worden in het Massage Trainingscentrum.
4. Vervoer van de veldwerkers naar hun voorlichtingsplaatsen, om via theatervoorstellingen voorlichting te geven.
5. Vervoer van patiënten van het dorp (of dichtbij gelegen grote weg) naar het Revalidatie Centrum in Cancar (4 uur bij Labuanbajo vandaan over geasfalteerde weg). Mogelijkheid tot revalidatie en operatie voor minder mobiele patiënten wordt zo vergroot.
6. Vervoer van activiteiten in het regenseizoen.

Project doelstellingen

Het op korte termijn willen realiseren van een auto voor mensen met een handicap. Op de lange termijn draagt deze auto bij aan het levensonderhoud en vervoersmogelijkheden van mensen met een handicap in Labuanbajo en afgelegen gebieden van Flores. Ons project heeft als algemene doelstelling om de leefomstandigheden van mensen met een handicap in Flores langdurig te verbeteren.

Project doelgroep(en)

De belangrijkste doelgroep voor dit project is jongeren met een lichamelijke handicap of beperking (m/v). Deze doelgroep heeft vaak geen opleiding genoten en krijgt door het volgen van een praktische training (verschillende massage technieken) de mogelijkheid om zelfstandig hun inkomen te verdienen.
Dit heeft ook een direct positief gevolg voor hun familieleden (persoon kan door verhoogde productiviteit bijdragen aan gezinsuitgaven) en hun omgeving (men krijgt een positiever beeld van de mogelijkheden en kwaliteiten van een persoon met een handicap/beperking).

De junior en senior masseurs in het massage centrum verhogen, door te werken als zelfstandig masseur binnen een inspirerend team, het bewustzijn van de lokale bevolking van Labuanbajo ten aanzien van de mogelijkheden en kwaliteiten van mensen met een handicap. Door ook trainingen te geven aan andere mensen met een handicap wordt ook het zelfvertrouwen van de trainers zelf vergroot en hebben zij het gevoel anderen op een positieve manier te kunnen ondersteunen in zelfstandigheid.

Op welke manier draagt het project bij aan het oplossen van armoede?

Mensen met een handicap kunnen op deze manier laten zien dat zij in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien. Dat zij een plaats innemen in de maatschappij. Dat zij met hun handicap of beperking ook capaciteiten hebben en deze kunnen benutten mits hen de mogelijkheid geboden wordt.

Duurzaamheid

Rosalien Rutten is in Flores de stuwende kracht achter deze Stichting. Zij werkte van 2003-2006 als fysiotherapeute en voorlichter/trainer gehandicaptenzorg voor VSO (Voluntary Service Overseas) op Flores, Sumba en Timor. Deze ervaring heeft haar geleerd dat er een sterke behoefte is aan meer informatie en voorlichting over oorzaken, preventie, behandel- en toekomstmogelijkheden van mensen met een handicap. Rosalien en haar man Kasim zijn, samen met de twee teams, van mening dat begeleiding en stimulering in de eerste opzet jaren zeer belangrijk is maar dat op den duur beide organisaties gedragen moeten worden door de mensen met een handicap zelf. Vandaar dat het veldwerkproject als NGO op naam van de werknemers zelf staat, en dat het Massage Centrum in 2009 een Foundation en Trainingscentrum is geworden, zodat werknemers zich ook kunnen ontplooien in management functies.
Stichting Kita Juga Nederland wordt eigenaar van de auto. De echtgenoot van Rosalien, Kasim Ambut, wordt beheerder van de auto en draagt zorg voor het onderhoud van de auto. Het Massage centrum Yayasan Ayo Mandiri draag zorgt voor het loon van de chauffeur en de onderhouds- en brandstofkosten.

Begindatum van het project

07 november 2009

Einddatum van het project

07 mei 2010

Projectactiviteiten en tijdsplanning

realiseren van een auto voor mei 2010

Verwachte eindresultaten

Aanschaf van een vervoermiddel dat groot genoeg is voor 7-8 personen en tevens geschikt is voor gebruik op slechte wegen.

Projectbegroting

Totaal bedrag project

EUR 5.000

Toelichting begroting

De projectuitvoerder in Indonesië, Rosalien Rutten, heeft een begroting gemaakt van 9250 euro voor een goede tweedehands auto, zoals op de afbeelding te zien is. De auto moet geschikt zijn voor 7-8 personen en moet een grote bagageruimte hebben voor vervoer van theaterattributen die gebruikt worden in de kampungs tijdens de voorlichting.

Verwachte bedragen uit andere bronnen

Het aanvullende bedrag van 4250 euro hopen we te ontvangen van vaste donateurs, voorlichtingsavonden, acties op basisscholen en eventuele andere acties. Ook is contact gelegd met Wilde Ganzen om bij te dragen aan dit bedrag.

Gevraagde bedrag aan 1%CLUB

EUR 5.000