Weblog

Allereerst aan al onze supporters, de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar! Moge al uw wensen en dromen uitkomen en mogen jullie een goede gezondheid en een grote portie geluk toevallen.

Ons derde project PenPotloodPapier-Tibet is weer een stukje dichterbij gekomen. Nog een paar maandjes, dan zal de eerste schop de grond ingaan. We hebben nog niet alle centjes binnen, maar met uw hulp zijn we al een heel eind gekomen.

Er is een nieuwe tekening gemaakt van hoe het complete centrum er uit zal komen te zien. Ik nodig jullie van harte uit er kennis van te nemen. En mocht je dit jaar nog willen reizen naar dit gebied, ik kan je een tip geven: Repko Travel reist in het voorjaar van 2011 o.a. naar Sershul tijdens haar Oost-Tibet Reis. De kans om met eigen ogen deze afgelegen regio te bekijken.

Ook voor vrijwilligers hebben we weer plaats, wil je de handen uit de mouwen steken? Meld je aan en samen kijken we wat we voor elkaar kunnen betekenen.

http://www.1procentclub.nl/projects/PenPotloodPapier_3_Tibet

Dank jullie wel.

In december 2010 zijn we gestart met ons derde project: http://www.1procentclub.nl/projects/PenPotloodPapier_3_Tibet

Het maakt onderdeel uit van een groot complex waar jongeren alle soorten onderwijs kunnen ontvangen, van basisschool tot en met universitair onderwijs, het Ju Mipham College. Via de 1%Club vragen we steun voor 1 lokaal voor het middelbaar onderwijs.

Helaas heeft het NCDO geen geld meer om onze school in Tibet financieel te steunen. Nu is onze blik gericht op de Wilde Ganzen bij wie we ook een aanvraag hebben ingediend. De komende maanden gaan we verder op zoek naar particuliere fondsen, serviceclubs, bedrijven of prive-personen die ons willen bijstaan, dus wie nog een suggestie heeft?? Laat het ons svp weten, samen weten we meer  dan alleen.

Als tegenprestatie kunnen we een mindfulness-training geven, een inspirerende lezing over ons project of een boeddhistisch onderricht. De keus is aan jou/u! Help mee dit fantastische project voor Tibetaanse jongeren tot stand te brengen en zo de unieke Tibetaanse cultuur te laten voortbestaan.

Elisa.

Zoals u in de nieuwsbrief van 1% Club hebt kunnen lezen, is dit project nu afgesloten, het klaslokaal wordt druk gebruikt door de jongens, foto's van de kinderen kunt u ook zien op de volgende link: http://www.flickr.com/photos/40080519@N07/sets/72157621664737992/ Het volgende project is voor de meisjes: ook een klaslokaal maar nu met toiletgebouw! Kijk volgende week op PenPotloodPapier-2 Tibet en help mee ook dit doel te verwezenlijken! ' Nogmaals hartelijk dank namens de kinderen in Tibet! Elisa Kriek

Helaas kan ik vanuit Tibet/China geen foto's uploaden naar de website van 1%Club, dus zal dit via een omweg gebeuren, bedankt voor uw geduld!

Eenmaal aangekomen in Sershul, bleek dat er een GEWELDIGE bestemming is voor het geld dat via de 1% club is bijeengebracht. Er is namelijk een huis ter beschikking gekomen dat prima dienst kan doen als onderkomen voor de school in plaats van de nomadentent. Er is verwarming, licht en de leraar woont dichtbij, dus wat willen we nog meer: de eerste stap naar een echte school is gezet.

Anders dan we gedacht hadden, is ons eerste doel dus nu bereikt: een permanente behuizing voor de eerste groep kinderen die al vergevorderd is in het lezen en schrijven van de tibetaanse taal, iets wat hun ouders twee jaar geleden niet voor mogelijk hadden gehouden.
En dat alles dankzij uw bijdrage waarvoor onze hartelijke dank.

Op bijgaande foto staat een deel van de kinderen met een traditionele kata in de hand, een sjaal waarmee zij u allen van harte bedanken voor de genereuze bijdrage aan hun permanente behuizing.

Wilt u de kinderen in Sershul blijven helpen? Het volgende project is voor een onderkomen van een tweede onderwijzer. Zodra dat gerealiseerd is, kan opnieuw een groep kinderen naar school.

Terwijl ik onderweg was naar ons project in Tibet, kreeg ik bericht van de 1% redactie dat de eerste mijlpaal in het realiseren van onderwijs voor nomadenkinderen is bereikt. Geweldig nieuws! Vanuit Tibet wil ik dan ook al onze 139 donateurs van harte bedanken voor hun niet aflatende steun.

Een geweldige bijdrage en duw in de rug voor het Vista-team dat hier veel moeite moet doen om de meest elementaire zaken voor elkaar te krijgen.
Nu de eerste 5000 euro binnen is, willen we opnieuw een beroep op u doen voor de volgende mijlpaal. Want de nomadentent is nog geen echte school en dat is wat we uiteindelijk willen realiseren.
Een echt schoolgebouw met 4 klassen, 4 slaapgebouwen (voor alle kinderen van wie de ouders nog nomaden zijn en ver in de bergen met de kudden leven) een keuken en kantine en natuurlijk woningen voor de onderwijzers omdat het hier zo afgelegen is.

Met deze eerste 5000 euro gaan we komende maand de kinderen heel blij maken. Een deel zal gespaard worden voor het echte gebouw, van de rest gaan we spullen kopen en aan de kinderen uitdelen, zoals rugzakken, schriften, pennen, potloden en wellicht wat tapijten om over de koude grond te leggen en wat stoelen en tafels.

Hou svp deze website in de gaten voor het volgende deel van dit project, uw steun is hard nodig!

Op 4 juni j.l. hadden we het grote geluk de Dalai Lama in Nederland te mogen begroeten, meer dan 20.000 mensen waren getuige van deze grote meester in de RAI in Amsterdam.

Amnyi Trulchung Rinpoche, de spiritueel directeur van het Vistaproject was persoonlijk aanwezig bij deze gelegenheid en kreeg de kans vele mensen te spreken.

Het team van Vistaproject stond er met een stand waarin artikelen te koop werden aangeboden waarvan de winst naar onze projecten gaan en met informatie materiaal over onze projecten in Tibet.

Vanaf 17 juni a.s. gaan we ter plekke kijken hoe de projecten ervoor staan. Volg op deze website de belevenissen van onze vrijwilliger en lees wat er met uw hulp mogelijk is.

Uw steun zorgt voor goed onderwijs voor kinderen, de bouw van toiletten en douches in ons hotel, een groentekas een kaasfabriek en nog veel meer. Kijk voor meer informatie op onze website: www.vistaproject.nl

Steun ons om het leven van ex-nomaden een beetje beter te maken. Giro 1230645 Stichting Rigdzin, Hoogwoud.

De 40 kinderen die sinds 2007 basisonderwijs volgen in het dorp Junyong, krijgen nog steeds les in een nomadentent. Er is helaas nog niet voldoende geld om een simpel gebouw neer te zetten waar ze ook kunnen eten en slapen. Zodra dat gerealiseerd is, kunnen ook de meisjes onderwijs volgen.

Voor minder dan 2 ton kunnen we een volledige school inclusief slaapgebouwen, keuken, kantine en toiletten realiseren. Doet u mee??

Wordt sponsor van een schoolkind en stort uw bijdrage van €25 per maand op gironummer 1230645 van Stichting Rigdzin in Aartswoud. Dank u wel.

Het sponsor-programma van het Vista-project is opgezet in nauwe samenwerking met de Tibetaanse gemeenschap in de regio Sershul in het oosten van Tibet. Hier een overzicht hoe u de nomadenkinderen verder kunt helpen:

Schoolmaaltijden
Het Vista-project werkt samen met scholen in de regio Sershul in de voorziening van maaltijden voor schoolkinderen vanuit onze eigen keukens. Uw steun zorgt voor dagelijkse maaltijden.

Sponsor alle maaltijden voor een kind: € 5 per maand

Basisschool
De basisschool van het Vistaproject neemt kinderen aan die wonen in de wijde omtrek van Sershul, zij volgen 6 jaar onderwijs en wonen op het terrein van de basisschool. Uw steun zorgt voor maaltijden, kleding, onderdak, opleiding, reis- en gezondheidskosten.

sponsor een kind op de basisschool: € 15 per maand

(na het volgen van de basisschool kunnen scholieren doorstromen naar de middelbare school en universiteit of naar onze beroepsopleidingen. In juni 2013 komen de eerste kinderen van onze basisschool, daarom nu nog geen mogelijkheden om middelbare school of universiteit te sponsoren)

Beroepsopleiding
in ons vakopleidings-centrum in het Vista-gebouw kunnen jongeren een technisch beroep leren, lerend werken in ons hotel en restaurant, of een agrarische opleiding volgen in onze groentenkassen of zuivelverwerking. Uw steun zorgt voor maaltijden, kleding, onderdak, opleiding, reis- en gezondheidskosten en materialen en instrumenten voor de opleiding.

sponsor een vakman/vrouw in opleiding € 20 per maand

Boeddhistische opleiding voor nonnen
In 2005 is het nonnenklooster bij Sershul verwoest, sindsdien volgen zij hun religieuze opleiding bij Lama Achuk Rinpoche, de laatste grote Dzogchen meester in Tibet. Uw steun zorgt voor de maaltijden, kleding, onderdak, opleiding, reis- en gezondheidskosten en aanschaf van religieuze boeken en objecten. Daarnaast wordt een bedrag gespaard voor de bouw van een nieuw nonnenklooster.

sponsor de opleiding van een non € 25 per maand

Kunst-opleiding
Vista organiseert kunstzinnige opleidingen in o.a. Tibetaanse beeldhouwkunst, steen- en houtbewerken en thangka-schilderen. Uw steun zorgt voor maaltijden, kleding, onderdak, opleiding, reis- en gezondheidskosten en materialen voor een kunstenaar

sponsor een kunstenaar-in-spe € 30 per maand


Wat kunt u doen?
1. Mail ons op vistatibet@gmail.com en meld u aan als sponsor. Wij zenden u een machtigingsformulier. Vul dit formulier volledig in en stuur naar ons op
2. Maak het bedrag van uw keuze over op giro 1230645 van Stichting Rigdzin, Hoogwoud.

U ontvangt jaarlijks een nieuwsbrief waarin wij de vorderingen melden en alle Vista-projecten nader belichten. Om de kosten zo laag mogelijk te houden, doen we dit via het internet. Daarom verzoeken wij u uw email-adres in te vullen.
Geen email? Dan sturen we u een papieren exemplaar. Geeft dit svp duidelijk aan op onderstaand formulier.

Heeft u vragen of opmerkingen? Schrijf ons: L.H. van Catzstraat 57, 1718 BW Hoogwoud, bel ons: 0226-358901 of mail naar: vistatibet@gmail.com

Stichting Rigdzin is door de belastingdienst aangemerkt als ANBI (Algemeen Nut Beogende Instelling) waardoor donaties voor de inkomsten- en vennootschapsbelasting aftrekbaar zijn.
-

Vistaproject Tibet - Kansen voor Kinderen - www.yakophetdak.nl

Beste vrienden,

Allereerst willen we iedereen een heel Gelukkig Nieuwjaar toewensen, veel gezondheid, geluk en alle goeds voor iedereen die de kinderen van Tibet een goed hart toedraagt.

Het afgelopen jaar hebben we vanwege de politieke situatie in Tibet, geen mogelijkheid gehad zelf naar het project af te reizen en er was een hele tijd ook geen telefonisch contact mogelijk. Het laatste is echter verbeterd sinds we aan het reizen zijn in India en Nepal, daar is het nl. wel mogelijk om te bellen met de projectleider.

Daardoor weten we dat het goed gaat met de kinderen, de tweede groep is inmiddels gestart en op dit moment huizen alle jongens in de huizen van de leraren op het klooster Ju Mohor.

We hebben een aanvraag ingediend bij de Trace Foundation in Amerika voor een substantiele bijdrage om een permanent schoolgebouw te kunnen neerzetten zodat met ingang van het nieuwe schooljaar eindelijk ook meisjes toegang krijgen. Zolang de winter-accomodatie op het klooster Ju Mohor is gevestigd, mogen zij niet deelnemen.

Er is dus haast geboden en we hebben goede hoop dat we in maart 2009 een positief bericht krijgen zodat we in April 2009 al kunnen gaan bouwen.

Uw bijdrage via de 1% Club zal worden gebruikt om ieder kind te voorzien van een schooltas met schriften, pennen en potloden zodat ze allemaal goed voorbereid het nieuwe jaar ingaan.

Op onze eigen website: www.yakophetdak.nl is onder het kopje 'actie09' uitgebreid te lezen hoe het gebouw er uit zal gaan zien en wat het gaat kosten. Mocht u nog vragen hebben of als vrijwilliger zelf een steentje bijdragen, aarzel niet ons te mailen: vistatibet@gmail.com

Vriendelijke groet,
Elisa Kriek

Beste vrienden,

De winter is begonnen in Tibet en de kinderen zijn zoals ieder jaar verhuisd naar de winterlokatie, het huis van de onderwijzer. Omdat hier geen meisjes mogen komen (het is op het terrein van het klooster Ju Mohor in Junyong) kunnen zij helaas deze maanden geen onderwijs volgen.

Vandaar dat het hard nodig is dat er een permanent gebouw komt zodat ook meisjes het hele jaar naar school kunnen. We hebben een stevig plan gemaakt en subsidie aangevraagd bij de Trace Foundation in Amerika. We hopen uiteraard dat dit kans van slagen heeft.

Het totale budget voor een complete school inclusief slaapgebouwen, keuken, kantine, toiletgebouwen en woonruimte voor onderwijzers (anders kunnen we geen goede mensen aantrekken omdat dit gebied zo afgelegen is van de bewoonde wereld) komt op ongeveer € 204.000

Daarvan zullen we zelf zo'n € 60.000 bijdragen in de vorm van land, vrijwillige arbeid en onze eigen donaties. We zoeken dus nog € 144.000 voor de bouw.

De bedoeling is dat we in het voorjaar van 2009 gaan beginnen met de bouw van 2 klassen, 1 slaapgebouw, keuken en kantine, zodat de groepen die nu onderwijs krijgen in elk geval volgende winter niet meer hoeven te verhuizen.

Op onze website www.yakophetdak.nl hebben we een compleet programma onder de naam: Kansen voor Kinderen. Alle kosten zijn daar na te lezen, er zijn tekeningen te zien van de te bouwen school en een uitgebreid projectvoorstel.

Wie mee wil helpen, kan een bijdrage storten op gironummer 1230645 tnv Stichting Rigdzin, Hoogwoud.

Namens de kinderen van Sershul, heel hartelijk dank!
Vistaproject, Elisa Kriek

Beste vrienden,

Help Tibetanen de Winter Door
Na zes maanden in eigen land opgesloten te hebben gezeten, is het sinds half
september weer mogelijk om in Sichuan te reizen.
De plaatselijke bevolking betaalt een hoge prijs voor de onlusten van dit jaar. Velen
verloren hun baan, hebben hun bedrijf moeten sluiten of konden geen handel
drijven. Met de barre winter in aantocht, zal dit tot grote problemen leiden omdat
men niet genoeg geld heeft om brandstof of voedsel te kopen.
In het VISTA-gebouw hebben we deze zomer maandenlang geen gasten kunnen
ontvangen, we waren zelfs even onze licentie kwijt omdat we weigerden het
restaurant te sluiten. De stille periode hebben we benut om een verwarming aan te
leggen, hopelijk zal dat er toe leiden dat we in de winter een hogere
bezettingsgraad realiseren waardoor we de achterstand in inkomsten enigszins
kunnen goedmaken. Het zal ook gebruikt kunnen worden als uitwijk voor
diegenen die tijdens de wintermaanden onvoldoende brandstof kunnen kopen.
Wie wil bijdragen in de kosten van de actie Help Tibetanen de Winter Door,
gironummer 1230645 van stichting Rigdzin staat daarvoor ter beschikking.

Kansen voor Kinderen
De schoolkinderen zijn het tweede jaar ingegaan, totaal zijn er nu 40 jongens, helaas
nog geen meisjes. Tijdens de winter worden de lessen gegeven in het huis van de
monnik/leraar en meisjes zijn daar niet toegestaan. Zodra er voldoende geld is om
een permanent gebouw neer te zetten, kunnen we ook meisjes aannemen. Het
project heet Kansen voor Kinderen en er zijn subsidies aangevraagd. Op de website:
www.yakophetdak.nl kun je het projectvoorstel nalezen onder het kopje actie 2009.

Maak kennis met Rinpoche
In februari/maart 2009 zal Amnyi Trulchung Rinpoche zes weken door Europa
reizen om zijn projecten onder de aandacht te brengen, Tibetanen te ontmoeten,
boeddhistische lessen te geven, vrijwilligers te spreken die op de projecten in Tibet
willen werken en contacten te leggen om zijn werk in de toekomst verder uit te
kunnen breiden.
Op dit moment is nog onduidelijk welke periode hij precies in Nederland zal zijn,
maar wie wil helpen met de voorbereidingen wordt van harte uitgenodigd om een
mailtje te sturen naar elisa@rigdzinfoundation.org. Stuur je idee over wat je
Rinpoche zou willen laten zien, welke groep mensen je met hem in contact wilt
brengen, welke informatie je voor hem hebt, hoe je hem wilt steunen of waar je iets
wilt organiseren om zijn verblijf in Nederland zo aangenaam en interessant
mogelijk te maken.
Zo gauw de data van zijn reis bekend zijn, zullen we iedereen die dat wil,
uitnodigen om persoonlijk met Rinpoche van gedachten te wisselen. En wie
Rinpoche nog niet kent; kijk op de webiste: www.amnyitrulchung.org
Tenslotte: de acties voor de uitbreiding van het opleidingscentrum lopen tot 1 november
2008. Elke euro die gedoneerd wordt op giro 40.000 ten name van Wilde Ganzen,
Hilversum wordt meer dan verdubbeld. Je hebt nog een maand de kans om te helpen, doe
het nu en verbeter de toekomst van Tibetaanse jongeren in Sershul !
Nelson, Nieuw-Zeeland, 1 october 2008, Elisa Kriek

Vrijdag 8 augustus 2008, 08/8/08 gaan de Olympische Spelen in China van start. Er gelden ongekend zware veiligheids-maatregelen in de steden waar de Spelen gehouden worden en visum-beperkingen voor alle buitenlanders die China willen bezoeken zijn nog steeds van kracht.
In de oostelijke gebieden van Tibet, vooral rond de stad Kardze in de provincie Sichuan, gaan de protesten van Tibetanen ondertussen door. Er zijn naar schatting** inmiddels 900 personen in de gevangenis beland, er zijn tientallen doden gevallen en honderden gewonden. Alle abten van kloosters worden gedwongen een verklaring te ondertekenen waarin zij zich solidair tonen met de maatregelen van de Chinese overheid en afzien van elke vorm van protest of zelfs van het oogluikend toestaan van andere geluiden dan wat officieel is toegestaan. Doet men dit niet, dan worden de verantwoordelijken in openbare bijeenkomsten gedwongen hun ‘fouten’ toe te geven en vervolgens worden deze beelden meermalen op televisie vertoond.
Als klap op de vuurpijl is vandaag afgekondigd dat iedereen de komende drie dagen huisarrest heeft, alle rijbewijzen zijn ingetrokken, niemand mag de straat op en er mag geen verkeer zijn.
Zo wordt de economie van het land opnieuw een grote slag toegebracht en zijn het de gewone, hardwerkende mensen die de tol betalen.
Wereldwijd wordt een aktie gehouden om licht in de duisternis te brengen door elke avond om 9 uur een kaars voor zoveel mogelijk ramen te zetten en daarmee uiting te geven aan onze solidariteit met het tibetaanse volk dat al 50 jaar vecht voor haar bestaan, zij willen hun eigen taal, kostuum, gewoonten en religie behouden.
Zet een kaars voor je raam en bid dat deze Olympische Spelen een startpunt mogen zijn voor verbetering van mensenrechten in China.
Elisa Kriek – Stichting Rigdzin, Hoogwoud – www.yakophetdak.nl

**zie voor meer informatie het engelstalige rapport ‘Tibet at a Turning Point” van de Internationale Campagne voor Tibet op www.savetibet.org

‘Dwaas zijn ze, die Chinezen, hoe ver denken ze te kunnen gaan? Het is al anderhalve maand onmogelijk om via de normale telefoonlijnen contact te hebben met onze tibetaanse mensen in de Chinese provincie Sichuan.
Sinds maart van dit jaar worden in de omgeving van Kandze steeds meer restricties opgelegd. Buitenlanders kunnen vanaf april al niet meer binnenkomen en sinds deze week moeten zelfs alle winkels, hotels, restaurants en werkplaatsen gesloten worden tot de start van de Olympische Spelen op 8 augustus 2008! Mensen verliezen hun baan, prijzen stijgen en nu is ook de benzine helemaal op de bon en alleen te verkrijgen als je een goede reden opgeeft waarom je wilt reizen. Vervolgens mag je de afgemeten hoeveelheid benzine voor alleen die ene reis kopen. Bij elke wegblokkade moet je je melden en als je onderweg pech krijgt, kan dit hele vervelende gevolgen hebben. Alles is zo stak georganiseerd dat het lijkt of de chinezen alles onder controle hebben.
Wat ze echter niet kunnen, is de onrust tegengaan. Er zijn nog steeds protesten gaande, het zijn vooral nonnen die de straat opgaan en laten weten dat ze het niet eens zijn met de situatie in Tibet. Zij willen vrijheid voor de mensen, zij willen dat zij in hun eigen taal les krijgen en ze willen nu eindelijk eens betere economische mogelijkheden voor Tibetanen, want tot nu toe zijn het vooral Chinese migranten-werkers die werk vinden. Zij zijn dan ook beter opgeleid, kunnen meestal lezen en schrijven, terwijl bijna 80% van de tibetanen in dit gebied—zelfs na bijna 60 jaar bezetting—geen onderwijs heeft genoten en dus niet kan profiteren van de groei in de Chinese economie.
Hoewel de overheid miljoenen besteedt aan het verbeteren van de wegen in Tibet, is er veel minder geld voor onderwijs. Er zijn te weinig scholen, te weinig goed geschoolde twee-talige leraren en er zijn bijna geen beroepsopleidingen waar juist de voormalige nomaden van de tibetaanse hoogvlakte een vak kunnen leren zodat ze beter voorbereid de arbeidsmarkt opgaan. Nu blijven ze ongeletterd, zonder baan, zonder inkomen en vallen ten prooi aan een leeg bestaan zonder toekomst.
Juist die zinloosheid en het gevoel achtergesteld te worden in eigen land zorgt voor veel frustratie bij gewone tibetanen. En voor monniken en nonnen geldt dat zij al jaren te maken hebben met onvrijheid in hun religie. En nu zijn er—net als in de tijd van de Culturele Revolutie—politieke heropvoedings-teams die de kloosters ingaan en zogenaamde herscholing geven.  Een van de onderdelen is dat de kloosterlingen de Dalai Lama moetn afzweren. Als gevolg daarvan zijn er al diverse zelfmoorden gemeld, iets wat voor boeddhisten in normale omstandigheden absoluut ongehoord is.
Nu dreigt dus een totale stilstand van de economie in het gebied rond Kandze. Gevreesd wordt dat het vooral voor de chinezen in de tibetaanse gebieden heel moeilijk gaat worden. Zij hebben immers geen familie in de buurt die kunnen helpen met yakvlees, melk, boter en—heel belangrijk voor de komende wintermaanden—yakmest.
De spanning stijgt, blijf daarom op de hoogte en geef het door!
www.yakophetdak.nl en www.vistaproject.org email: yakophetdak@gmail.com

Hoewel op 16 juni jl. het bericht de wereld werd ingestuurd dat Tibet weer bereikbaar is, geldt dit alleen voor groepen die per vliegtuig of trein naar de Tibetaanse Autonome Regio (TAR) reizen, het gebied rondom Lhasa. Reizigers zijn verplicht in een groep te reizen onder leiding van een engelssprekende, goedgekeurde gids, alle hotels moeten van te voren geboekt zijn en een bevestiging daarvan moet men kunnen overhandigen bij de aanvraag van een ‘permit’. Pas nadat aan al deze voorschriften is voldaan, kan men een permit kopen. De gids zal er vervolgens voor zorgen dat men zich aan de afgesproken route houdt.

Voor buitenlanders is het reizen in de tibetaanse gebieden buiten de TAR echter nog onmogelijk en in het gebied rondom Kandze zijn sinds 16 juni ook alle buitenlandse telefoongesprekken onmogelijk (ook Sershul wordt daardoor getroffen)
In de stad Kandze, provincie Sichuan, vinden nog steeds protesten plaats, voornamelijk door boeddhistische nonnen die vervolgens in elkaar worden geslagen en afgevoerd naar de gevangenis waar ze lange straffen krijgen opgelegd, tot wel levenslang. In een groot aantal kloosters lijdt men honger omdat er slechts mondjesmaat voorraden voedsel worden toegelaten, monniken en nonnen mogen hun kloosters niet uit en niemand mag er in. Alle verkeer in de tibetaanse gebieden wordt gecontroleerd en vrij reizen is onmogelijk, overal moet men toestemming voor hebben van de overheid.

Niemand weet hoe lang dit nog gaat duren, de Olympische Spelen komen in zicht en de angst groeit dat er een grote schoonmaak gehouden gaat worden in alle tibetaanse gebieden zodra de ogen van de wereld op de sporters in Peking gericht zijn.  
Voor zover we weten, zijn onze mensen in Sershul nog in goede conditie. Het hotel is gesloten maar het restaurant in het Vista-gebouw is open en er wordt veel vergaderd. Het is relatief rustig in de stad, er is weinig handel, de toeristenwinkels moeten verplicht hun deuren openhouden, alles om de schijn op te houden dat de situatie onder controle is en het leven zijn normale gang gaat.

De school gaat onverminderd door, er is inmiddels een wachtlijst voor 100 kinderen!

In Nieuw-Zeeland gaan we intussen door met de voorbereidingen voor het volgend jaar, We willen een productie gaan opzetten waarbij schapenwol en geitenhaar gebruikt gaan worden voor het maken van warme kleding, vloerkleden en warme dekbedden. Het zal met name vrouwen de gelegenheid geven een eigen inkomen te verwerven. Er zijn voldoende grondstoffen aanwezig, het ontbreekt ons alleen aan kennis om dit goed in gang te zetten.
Als u iemand weet die ons hierbij kan helpen, laat het me weten. Mijn emailadres: elisakriek@gmail.com

Vanuit een koud Nieuw-Zeeland wens ik jullie allemaal een heerlijke warme, lange zomer!
elisa

De berichten uit Oost-Tibet worden steeds verontrustender; buitenlanders konden sinds 14 maart de tibetaanse gebieden al niet meer binnen maar nu komen er ook amper nog chinese toeristen omdat in de propaganda gezegd wordt dat zij in Tibet vermoord worden.

Er zijn overal wegblokkades waarbij de plaatselijke bevolking (identiteits)-papieren moet laten zien en aantonen dat men voor zaken op reis is. Nonnen en monniken moeten verplicht in hun eigen klooster blijven en er zijn heropvoedings-teams op diverse plekken werkzaam. Er is veel politie op de been en er is overdreven militair vertoon.

Het lijkt of het rustig is maar dat is schijn, er zijn geen journalisten, men kan niet internationaal bellen of internetten. Op ons project is een telefoon die niet afgesloten mag worden zodat wij wel deze informatie kunnen krijgen.

Veel hotels en restaurants zijn al gesloten en ook winkels en werkplaatsen hebben grote moeite om open te blijven, mensen worden ontslagen en ontvangen geen loon meer, er zijn geen sociale voorzieningen en de voedselprijzen zijn enorm gestegen.

Onze basisschool draait normaal door, er is voldoende voedsel en de zomertent voldoet goed. We hebben een kleine bijdrage kunnen doen voor de nieuwe lichting kinderen die vanaf augustus instroomt. Er zal voor ieder een les- en leesboek, een schrift, een potlood en een gum zijn.

Heel veel dank aan onze donateurs en volgend jaar hopen we meer te kunnen doen.

(onderschrift bij foto)
8 mei 2008: de olympische toorts wordt de stad Shenzhen binnengedragen en tegelijkertijd op een piek van de Mount Everest geplaatst (foto genomen in het vliegveld van Shenzhen)

De aardbeving heeft in het gedeelte van Chengdu waar ik zit, geen noemenswaardige problemen veroorzaakt. Wel slapen we in de buitenlucht omdat de angst er goed in zit.

Mijn pogingen om Oost-Tibet binnen te komen en naar ons project te gaan, zijn uitgelopen op een mislukking. Er is geen busticket te krijgen voor buitenlanders, noch kan men een auto huren of een vliegticket bestellen. Bovendien weet niemand hoe lang deze situatie nog kan duren, het bange vermoeden is dat het tot na de Olympische Spelen zal aanhouden. Geen buitenlander kan naar Kangding, laat staan verder naar Tibet.
In de tussentijd worden de tibetaanse bevolking en de kloosters onverminderd onder druk gehouden en de angst is dat dit na de spelen zijn zeer negatieve uitwerking zal krijgen.

We houden ons hart vast.

Morgen vlieg ik naar Nieuw-Zeeland en zal van daaruit de komende maanden voor onze organisatie werken tot we alsnog Tibet in kunnen

Gisteren heb ik mijn visum gehaald bij de ambassade van China in Den Haag dus ik mag in elk geval het land in. Maar of ik ook op de plaats van bestemming kan komen? Het verhaal gaat dat de prefectuurgrenzen voor buitenlanders gesloten zijn, dat zou dus betekenen dat ik wel tot Chengdu kan komen maar verder niet. Het wordt dus nog spannend of alle plannen die we hebben deze zomer ook kunnen worden uitgevoerd. Helaas konden ze ons in Den Haag niet verder helpen, het enige dat ze daar wisten was dat je maar voor een maand een visum krijgt, terwijl dat vorig jaar nog drie maanden was.
wordt vervolgd

In het oosten van Tibet gaan deze maand de scholen weer starten. Na drie maanden zwaar vriesweer (tot 30 graden onder nul) is de sneeuw bijna gesmolten en de temperatuur gestegen tot het vriespunt dus kunnen de scholen weer open en de lessen verdergaan.
Dat geldt ook voor de nomadenkinderen in de regio Sershul, het gebied Dzachuka zoals de Tibetanen het noemen in de vroegere provincie Kham, nu de Chinese provincie Sichuan. Dit afgelegen gebied, op 3 dagen autorijden van de chinese stad Chengdu ligt op 4000 meter hoogte en kent een hoog percentage analfabetisme (80%)
Het Vista-project is opgezet om de nomaden een betere toekomst te bieden en een van de onderdelen is het schooltje dat vorig jaar is gestart op het terrein van het klooster Ju Mohor. De monniken hebben een goede opleiding genoten en zullen de eerste jaren optreden als leraar. Vorig jaar zijn we met 25 kinderen begonnen en ieder jaar volgt een nieuwe klas zodat we hopelijk over 6 jaar een complete basisschool hebben draaien. De kinderen krijgen de zomermaanden les in een tent en toen het kouder werd zijn ze verhuisd naar het huis van de monnik die ze lesgaf. We hopen volgend jaar in staat te zijn een echt schoolgebouw te kunnen neerzetten.
Met de actie van 1%Club willen we dit jaar de kinderen voorzien van de nodige schoolspullen. Aan hun leergierigheid zal het niet liggen, toen ik vorig jaar half oktober wegging uit Sershul en de kinderen net 3 maanden naar school waren gegaan, konden ze het hele alfabet al uit hun hoofd opzeggen en de eerste boeken werden verslonden.
Op 6 mei 2008 ga ik opnieuw heen en ben benieuwd wat ik dit jaar zal aantreffen. wordt vervolgd