In de Malealea vallei leven ongeveer 5000 mensen, verspreid over kleine dorpjes van 100-400 mensen. Er is geen luxe. De mensen wonen in eenvoudige hutjes en halen water uit bronnen. Sommige dorpjes hebben drinkwaterkranen, maar sommige ook niet. In de vallei zijn een paar scholen, kleuterscholen, lagere scholen en een school voor voortgezet onderwijs in Malealea zelf. Eén van die lagere scholen is de Litsokeleng School (spreek uit: Ditsokeleng school). Er zitten ongeveer 200 leerlingen op uit de verschillende dorpjes in de directe omgeving. De school is heel idyllisch gelegen, middenin de vallei en uitkijkend over de bergen in de omgeving.
Toen we voor het eerst de school bezochten, schrokken we. Het is een verzameling bouwsels, die de naam gebouw niet verdient. De klaslokalen waren donkere kale hokken zonder licht en zonder meubilair. De kinderen konden zitten op bakstenen. In één lokaal hing een scheidingswand van jute zakken. Daarachter konden de kleinere kinderen les krijgen.
De school had geen meubels. De kinderen moesten op de grond zitten of op bakstenen. Tafeltjes om aan te werken waren er alleen in de hoogste klas. De hoofdonderwijzeres, 'Me Mapheelo Maema, wijst ons een van de klaslokalen. De bakstenen achterin dienden als stoeltjes. Tafeltjes waren er niet.
Van een organisatie in Duitsland kreeg de school stoeltjes en tafeltjes. Het was een hele onderneming om die vanuit Johannesburg naar Malealea te krijgen. Eerst werden ze vervoerd naar Maseru. daarna kon de MDT (Malealea Development Trust) ze daar ophalen en naar de Malealea Lodge brengen. Tenslotte werden de kinderen ingeschakeld om alles naar de school te brengen. Dat is meer dan een uur lopen door bergachtig terrein.
De stoeltjes en tafeltjes waren een grote vooruitgang. Eindelijk konden de kinderen in de meeste klassen op een stoeltje of bankje zitten en aan een tafeltje werken.
Bij ons eerste bezoek waren er geen toiletten. De kinderen moesten achter de bosjes gaan om hun behoefte te doen. Hygiëne was er helemaal niet. Alleen in de moestuin van de school was een waterkraan, maar die werd niet voor hygiënedoeleinden gebruikt. In eerste instantie wilden wij geld inzamelen voor toiletjes, maar eind 2008 heeft Unicef zes toiletjes voor de kinderen en één voor de onderwijzers gebouwd.
We hebben hotelzeepjes meegenomen en aan de onderwijzers gegeven. 'Me Mapheello is meteen begonnen met een hygiëneproject. Alle kinderen moeten hun handen wassen na een bezoek aan het toilet. Groot succes!
De nieuwe klaslokalen worden gebouwd in het verlengde van het lokaal voor de hoogste klas en de kerk, die ook dienst doet als klaslokaal. Op deze foto is het terrein voor de nieuwe klaslokalen te zien.
In april 2009 waren we voor het laatst in Malealea. We hadden afgesproken met 'Me Mapheello. Ze kwam anderhalf uur lopen vanuit haar dorp, samen met een collega. We hebben allerlei zaken besproken en gezegd dat we geld inzamelen voor de bouw van klaslokalen. Ze waren erg opgetogen en zien uit naar ons volgende bezoek.
We hebben drie offertes gekregen van diverse plaatselijke aannemers voor de bouw van vier klaslokalen en een onderwijzerslokaal. De goedkoopste offerte was van Ntate Clemens Mafantir uit Mafeteng. Wij hebben hem opdracht gegeven om drie klaslokalen te bouwen voor de som van € 18.200 (ZAR 200.000).
We moeten nog één klaslokaal en twee lerarenkamers bouwen. Het klaslokaal wordt ingezameld via de 1% Club. Giften voor de lerarenkamers zijn welkom op bankrekening ABN AMRO 53.54.88.327 ten name van de Stichting Ontwikkelingshulp Lesotho Malealea (SOLMA).
Namens 'Me Mapheello Maema en haar team van onderwijzers, en natuurlijk de leerlingen van de Litsokeleng School danken wij u bij voorbaat voor uw medewerking.
De ontwikkelingen van dit project worden regelmatig gerapporteerd op onze website: www.solma.web-log.nl.