Weblog

Met de 24 uurs actie is het project volgemaakt!. Eind december ben ik voor een maand naar Mali geweest en hebben we ook 1 week in Mali 13 'ambassadeurs' op bezoek gehad met wie we verschillende vrouwengroepen hebben bezocht. Ze waren onder de indruk van de vrouwen en de dogonbevolking getuigen de nieuwsbrief die ze daarna gezamenlijk maakte.

Projectdoelstelling: De kwaliteit van leven van de bevolking in Diangoudja, Dogon-Mali (west-Afrika), te verbeteren door de vrouwen van de vrouwengroep leiderschapsontwikkeling, microkredieten, onderwijs, praktische begeleiding en partnerschap, te bieden om zo een zelfstandig inkomen te genereren. Per vrouw is 20 euro nodig om met ze te starten.

 Projectactiviteiten en resultaten: De 120 vrouwen waar het bij deze aanvraag om ging zijn afkomstig uit 1 dorp. Ze waren al georganiseerd in een vrouwengroep met gekozen leiders en onderverdeeld in subgroepen.

Tijdens een werkbezoek januari 2011 hebben we kunnen vaststellen dat de kwaliteit van de organisatie van de vrouwengroep voldoende was naar onze maatstaven.

Daarom hebben we de financiële middelen gegeven zodat de leiders van de vrouwengroep  microkredieten kon vertrekken aan de leden van de groep. Ze hebben in eerste instantie 885.000 cfa gekregen; dat is 1350,- euro.

De leiders van de  groep hebben in maart 2011 deel genomen aan een leiderschapsworkshop samen met de leiders van 6 andere vrouwengroepen van Het Dogon Vrouwen Initiatief, in hun omgeving zodat ze van elkaar leren. Deze is gegeven door ons team samen met een partnerorganisatie The Hunger Project Burkina Faso. De vrouwen spraken met elkaar over hun rol als vrouw en hun mogelijkheden door samen te werken. De leiders van de ‘oudere’ groepen delen hun ervaringen.

Ons team hebben regelmatig ontmoetingen gehad met de leiders van de groep en hun gestimuleerd bij hun visie en activiteiten. Zij zijn bij de verstrekking van de microkredieten aanwezig geweest . Zij ondersteunende vrouwen bij de administratie en de rapportage. Het aantal leden is die met microkredieten willen werken is uiteindelijk 92 gebleken.

De vrouwengroepen zelf is twee keer per maand bij elkaar geweest om de voorgang, hun visie en problemen te bespreken met elkaar (wij zijn daar niet aanwezig bij, maar dit is wat zij zelf aangeven)

In augustus 2011 heb ik de groep samen met het team bezocht en uitgebreid met ze gesproken over hun groep. We ontvangen 1 maal per jaar een rapportage over de microkredietverstrekking.

De terugbetaling in juli en ook die in augustus is zonder problemen verlopen. In januari was hun aanvraag 1.000.000 fcfa, nog steeds voor 92 vrouwen waarmee ze op een gemiddelde van iets meer dan 15 euro per vrouw zitten. De hoogte van het krediet mogen ze aangeven aan ons. Op een lijst wordt aangegeven hoeveel zij willen hebben. Zo kunnen de vrouwen die meer willen doen een ander bedrag aanvragen.

De vrouwen hebben hun  microkrediet terugbetaald met de 10% rente (op jaarbasis).

Ze gebruiken et krediet om middels hun arbeid winst te maken. Met de winst kunnen ze zorgen voor gezonder voedsel voor hun kinderen en henzelf. Ze hebben aangegeven dat ze dat geld gebruikt hebben voor medicijnen en om het schoolgeld te betalen (ouderbijdrage voor scholing).

De rente gaat naar hun gezamenlijke kas. Ze sparen voor gezamenlijk project voor het dorp.

Ze willen een hangar bouwen waar ze samen kunnen komen en samen kunnen werken. Maar ze denken ook over een magazijn  Ze zullen hiervoor aan de dorpsraad een stuk grond gaan vragen.

Drie leden van de groep hebben in december de kans gekregen om te leren zeep te maken. Leiders van de groep in Koundou hebben samen met ons team het geleerd aan 5 andere groepen. Zeep is belangrijk voor de hygiene en eigen productie is vele malen goedkoper maar ook een mooi product voor de lokale markt. De groep heeft aangegeven zelf zeep te willen gaan maken in hun dorp en wij stellen daarvoor een basisset met een snijtafel ter beschikking. Ze moeten wel zelf gedeeltelijk voor het transport zorgen. Data gebeurt met een ezelkar.

Wat gingen er anders dan gepland?

De groep bestond oorspronkelijk uit 120 vrouwen, maar er bleken maar 92 vrouwen in aanmerking te komen voor krediet. De andere vrouwen bleken meisjes en wij hebben geven geen krediet aan de meisjes.  

We hadden gedacht dat het bedrag van de kredieten na de eerste keer zou stijgen, maar de vrouwen blijven voorzichtig. Het grote probleem is data de vrouwen in deze klimatologisch zeer moeilijk gebied heel veel tijd kwijt zijn aan al hun huishoudelijke taken en het werken op het land. Daarmee is er weinig tijd voor het werken met het krediet en nemen daarom een bescheiden bedrag. We proberen het leven van de vrouwen wat minder zwaar te maken, zoals met de houtbesparende fornuizen waardoor ze minder tijd kwijt zijn met het zoeken naar hout. Het zeepprogramma is er extra bij gekomen en biedt de groep nieuwe kansen.

Projectuitgaven: Er zijn wijzigingen geweest. De groep is kleiner gebleken. Er is daardoor minder verstrekt voor de microkredieten.De leiderschapsworkshop heeft plaats gevonden zoals gepland was. 

 Het microkrediet is 1.000.000 fcfa geworden oftewel  1.530,- euro. De Leiderschapsworkshop van 2 dagen voor de leiders van de groep. Kosten: het inhuren van trainer bij The Hunger Project Burkina Faso, (incl. reiskosten). Deze kosten verdeeld over de groepen, betekent  120,- euro.  Voor de begeleiding door het team en reiskosten 12 maanden, 450,- euro.  De zeepworkshop; 2 dagen, vervoer, materialen en verblijfskosten   60,-.   De zeeptafel en basisset die ze ter beschikking krijgen   150,- Totaalvan de uitgaven voor de groep tot nu toe  2310,- euro. 

Vervolg van het project: De nieuw aangestelde initiatiefbegeleider zal maandelijks contact met ze hebben. Het is een man omdat de vrouwen in ons team niet op een motor kunnen rijden en dat is wel nodig in dit gebied .Wij gaan ze weer bezoeken in augustus. De komende 4 jaar zullen de vrouwen begeleid blijven worden door het Dogon Vrouwen Initiatief, waarna er een zelfstandige vrouwengroep zal zijn die meer zeggenschap in het dorp zal hebben en die een platform is voor duurzame ontwikkeling.

Het is al weer een tijd geleden dat ik iets schreef over de groep, waarvoor mijn excuus. Mijn vader is overleden en dat heeft een grote impact op metname mijn moedersleven en daaarmee op de mijne. Het is belangrijk om juist op dit soort momenten samen te zijn in de familie en dit samen te dragen zoals ze ook in Dogon hun verliezen dragen; 'en famille'.

Mijn vader was samen met mijn moeder zeer actief met hun stichting, Dogon Onderwijs, waarmee ze al 30 jaar scholen bouwen en putten maken zodat de kinderen naar school kunnen ( www.stichtingdogononderwijs.nl ). In alle dorpen hebben ze een week van rouw gehad waarbij ze niet werken. We hebben veel contact gehad met Mali en net als voor ons is het overlijden van mijn vader een grote schok voor ze. Hij was de grote Baobab. De enorme boom die daar lokaal groeit met de grote vruchten, en nu is hij geveld.

Wij gaan door met met het werk dat hij begonnen is. Ik met de vrouwen en mijn broer met het bouwen. Recent is een boekje uitgegeven waarin alles staat dat gerealiseerd is door Dogononderwijs. Het heet 'meer dan bouwen' . Je kunt het bestellen via hun website maar ook via de onze.

Maar zoals ik begon , er is ook nieuws uit Diangoudja. De vrouwen hebben in Koundou samen met de vrouwen van de groep in Soban en Orokamba een zeepcursus gekregen die gegven is door onze staf in smanewerking met de groep in Koundou. Nu de 3 groepen hebben geleerd hoe ze de zeep kunnen maken gaan we ze ook de snijtafels en de kuipen ter beschikking geven. We stellen die ter beschikking, dus we geven ze ze niet. Dat is een belangrijk verschil. De groepen gaan zeep maken voor een andere markt als de groep in Koundou. Dit is een mooi voorbeeld van hoe vrouwen samenwerken!!!

We werken nu met ruim 2500 vrouwen en 21 vrouwengroepen, want er zijn weer drie nieuwe groepen bij gekomen.

   Werkbezoek augustus 2011   Samen met het team heb iki alle vrouwengroepen bezocht. We groeien snel en gelukkig groeit onze jonge lokale leider, Saïdou Témé mee. We verwachten veel hem. We hebben hem gevraagd de begeleiding van de vrouwengroepen en met name van de leiders van de groepen te intensiveren. Dat vraagt veel van het team, want de afstanden tussen de dorpen en de moeilijk begaanbare wegen maken dit niet makkelijk. Met alle groepen hebben we gesproken over hun ontwikkelingen en de problemen die ze tegen komen, om vervolgens te onderzoeken wat ze daar zelf aan kunnen doen. Om een indruk te geven:

De schaarste van het hout wordt bij bijna elke groep genoemd. Het door ons ontwikkelde houtbesparende fornuis met leem, kan 60% houtbesparing opleveren. Enkele vrouwen hebben er al mee geëxperimenteerd en nu willen ze er allemaal mee aan de slag. We willen ze door lokale smeden in diverse maten laten maken en tegen een bescheiden prijs aanbieden. Het geld en de tijd die ze besparen kunnen de vrouwen goed gebruiken! De conclusie is dat de vrouwengroepen een platform zijn voor het invoeren van vernieuwingen. 

Verder is gebleken dat bij de vrouwen de meest basale kennis van gezondheid en gezonde voeding ontbreekt. Moeders met zieke kinderen kunnen niet werken, waardoor het gezin nog minder te eten heeft: een cirkel die doorbroken moet worden.

We bespreken wat de vrouwen zelf kunnen doen aan het voorkomen dat hun kinderen ziek worden, zoals zorgen dat de vliegen niet bij de voedingsmiddelen kunnen, de ontlasting van de dieren op het erf opvegen, de dieren niet los laten lopen op het erf tussen de kinderen, voorkomen dat plassen op het erf en in het dorp lang blijven liggen door de kuilen te dichten, de kinderen niet in stilstaand water laten spelen vanwege de parasieten. Dit alles kost zeker veel moeite, maar er is geen geld of hulp voor nodig.

Een nieuw programma: gezondheidsbewustzijn

 We willen een nieuw programma introduceren om het gezondheidsbewustzijn te vergroten. Per dorp willen we enkele vrouwen een training geven, gegeven door een voedingsdeskundige. Zij kunnen daarna die kennis en vaardigheden aan de  andere vrouwen van het dorp doorgeven. We hopen dat u ook net zoveel vertrouwen heeft in de kracht van de vrouwen als zijzelf en u hun partner zal zijn.

Enkele vrouwen van de vrouwengroep in Diangoudja zal samen met de groep in Orokamba gaan leren om zeep te maken. Dit hebben enkele andere groepen al geleerd en ze verkopen nu hun zeep in Sangha op de markt. De groepen van Diangoudja en Orokamba gaan de zeep maken om te verkopen op de markt in Mandougou. 

Ik laat weten wanneer ik bericht heb dat de workshop is gegeven.

Dat was het voor nu!

Wil je meer foto's zien ga dan naar de website; www.dogonvrouweninitiatief.nl/5/nieuws/HTML 

Over een maand ga ik weer naar Mali. Alle 18 groepen van het Dogon Vrouwen Initiatief zullen we bezoeken. Ook de vrouwen in Diangoudja. Het gaat nog niet zo goed met het 1procentproject helaas en ik weet niet wat ik nog meer kan doen dan ik gedaan heb. Uiteraard zal ik nieuwe foto's en videotjes meenemen en dat de vrouwen dan meer gaan leven voor jullie! Het is niet echt over tebrengen hoe hun leven eruit ziet en hoe bijzonder het is om vrouwen met zoveel kracht  en doorzettingsvermogen te zien. De regen is net begonnen in Mali dus de vrouwen zijn keihard aan het werk op het land om de grond te bewerken en in te zaaien zodat de gwassen door de regen snel zullen groeien, Over ruim 1,5 maad als ik er ben zullen de granen zoals de fonio en gierst en het mais al 1 meter hoog staan. De zware regens kunnen dan ook de gewassen beschadigen. Hier hebben we net een dag hevig wer gehad met regens die veel overlast verzorgd, maar we zullen er niets meer of minder om eten. Maar daar is te veel te vroeg te laat allemaal een risico die tot gevolg kan hebben dat hun oogst mislukt. En reserves hebben ze niet. En dat is nou precies waar we aan willen werken met de vrouwen; zorgen dat ze naast deze hoofdoogst andere inkomsten hebben en kunnen sparen voor mindere tijden. En daar hebben we jullie voor nodig! 

De leiders van de groep hebben een leiderschapsworkshop gevolgd samen met 5 andere van onze vrouwengroepen, waaronder die in Orokamba. Veel aandacht is besteed wat hun rol kan zijn als Afrikaanse vrouw in de 21ste eeuw en zij specifiek als leiders van hun groep. De groepen die al eerder met ons werken en nu al zelf zover zijn dat latrines bouwen in hun dorp van het door hun gespaarde geld dienen als inspirerend voorbeeld. Deze vrouwen hadden dat niet voor mogelijk gehouden! Nu vraagt het van hun leiderschap om de vrouwen in hun groep aan te moedigen en samen ook een visie te bedenken voor hun dorp: wat is het meest nodig, waar gaan ze samen voor werken, en samen voor sparen? De workshop wordt gegeven door een zeer ervaren trainer van The Hunger project Burkina Faso, onze partner. De vrouwen hebben begrepen dat het gaat om elkaar te steunen, in de groep, maar ook de groepen  in de andere dorpen. 

Onze programmaleider gaat om de week bij de groep langs. Vanaf ons kantoortje is dat op z'n motor een tocht van 40 km., gedeeltelijk door de woestijn en doet hij daat zeker 2 uur over. De beide vrouwelijke begeleidsters kunnen alleen brommer rijden en die is niet sterk genoeg voor de zandpaden. Sosselem gaat daarom mee bij Saidou achterop. De dorpen Orokamba en Diangoudja liggen wel redelijk bij elkaar. Het bedrag dat we nu aan deze groep kunnen geven maakt dat maar een gedeelte van de vrouwen microkredieten kunnen krijgen. Toch beslissen de hele groep samen welke vrouwen dat zijn. De andere vrouwen hopen dat we in augustus (als ik bij ze langs ga) meer budget zal hebben. En dat hangt van jullie af!